Non a di Rupo

Buiten de toetreding van de 10 nieuwe lidstaten tot de Europese Unie en de beloftes op 1 mei van de SP.a voor weeral opnieuw zovele gratis dingen valt er politiek niet veel te beleven. Al de partijen zijn bezig met de verkiezingen en duidelijk is dat bij de Vlaamse partijen de schrik er goed inzit.

Rudi Vereecken - Terhagen

De reden daarvoor is natuurlijk niet ver te zoeken, namelijk de veroordeling van het Vlaams Blok. Dat de drie grote traditionele partijen nu willen voorhouden dat zij hiermee niets te maken hebben en dat het om een onafhankelijke rechtspraak gaat is natuurlijk de reinste hypocrisie. Natuurlijk ging en gaat het nog steeds om een politiek proces georchestreerd door de partijen zelf en vooral door de Waalse partijen. Uiteindelijk is er een rechter gevonden die de wensen van Wallonië heeft willen inwilgen en is het een toeval dat deze rechter de voorzitter is van de (francofone) Lions Club in Gent. Het proces zelf en de daarbij horende uitspraak is de grootste kaakslag die men onze democratie kon geven. Dat politici zich nu afstandelijk opstellen uit schrik voor de gevolgen is voor de gewone burger geen verrassing meer, politici ontkennen zelfs het zonlicht als het hen zo goed uitkomt, maar dat een groot deel van de geschreven pers dit proces en de uitspraak als volkomen logisch en eerlijk willen afdoen is totaal onbegrijpelijk.

Vele van deze zogezegde correcte journalisten willen hoe dan ook hun eigen mening en overtuiging opdringen aan de bevolking. Dat sommigen hiervoor niet om een leugen verlegen zitten of bepaalde feiten verdraaien is algemeen geweten. Enkele dagen na de uitspraak van het arrest hoorde ik op de televisie in Terzake de drie goddelijke deugden van de journalistiek bezig namelijk Peter Vandermeersch van De Standaard, Luc Vanderkelen van Het Laatste Nieuws en natuurlijk het geweten van Vlaanderen Yves Desmet van De Morgen. Niet toevallig de drie politieke journalisten van de kranten die zichzelf als het meest kwaliteitsvol noemen.

Het leek wel premier Vandermeersch met zijn twee vice-premiers.

Het is eigenlijk schandelijk hoe dergelijke figuren hun eigen grote gelijk proberen op te dringen aan de burgers en hiermee hun politieke broodheren naar de mond praten zonder enige neutraliteit aan de dag te leggen. Het is duidelijk dat hun politieke partijkaart nog steeds hun waarheid bepaalt. Zoniet volgen er afdreigingen met eventueel ontslag van de partijtop zoals onlangs bij Luc Vanderkelen door Stevaert. Sedertdien is Vanderkelen heel wat zachter voor alles en iedereen van SP.a signatuur.

Wat een lefgozers toch die journalisten om zo mooi in de pas te lopen.

De politieke partijen zelf hebben uiteraard schrik van de verkiezingen en waarschijnlijk terecht.

Slechts één politicus heeft altijd gezegd dat een proces tegen het Vlaams Blok een slecht signaal zou zijn, wat ook de uitspraak zou geweest zijn, en dat was Karel De Gucht.

Deze heeft steeds gezegd dat men het Blok moest bevechten in het parlement en met beleidsdaden.

In hun blinde woede en onmacht hebben de andere Vlaamse politici zich laten meeslepen en zelfs laten gebruiken door de Waalse partijen.

Het is trouwens onbegrijpelijk dat het Vlaams Blok zelf met open ogen in de gespannen val is getrapt. Het is toch duidelijk dat niet het vreemdelingenstemrecht of het zogezegde racisme van het Blok de ware reden waren of nog steeds zijn om een proces tegen hen te beginnen. De echte reden is de tweestrijd tussen Vlaanderen en Wallonië waar door het Blok reeds jaren de misbruiken, de chantage en de arrogantie door het zuiden werden aangeklaagd. Wallonië voelde zich rechtstreeks bedreigd hierdoor en de Vlaamse partijen weigerden deze wantoestanden op te lossen uit schrik voor datzelfde Wallonië. Deze houding is bepalend geweest voor het succes van het Vlaams Blok.

Dat er grote problemen waren en nog steeds zijn aangaande het vreemdelingenbeleid, asielzoekers en allerlei criminaliteit is door alle partijen geweten doch werd stelselmatig ontkend teneinde het Blok uit te dagen hiervan steeds meer hun thema's te maken. Niet ten onrechte trouwens want zij verkondigden de mening van een groot deel van de bevolking.

Intussen werkten de andere politieke partijen naarstig aan de antiracismewet, een wet die zij ooit als een strop rond de nek van het Blok zou hangen, wat intussen ook gebeurd is.

Nu komen verschillende journalisten, professoren en andere politicologen vertellen dat de echte reden voor dit proces inderdaad de tweestrijd tussen Vlaanderen en Wallonië is en niet het racisme of de discrimanatie van het Blok. Zij komen dit nu vertellen alsof zij het warm water opnieuw hebben uitgevonden. Verleden jaar reeds heb ik op mijn website www.rudivereecken.be deze verklaring gedaan en heb ik hierover mijn mening gegeven naar verschillende kranten in hun betreffende lezersrubrieken. Omdat het maar over de mening van een onbekende burger ging, een mening die eigenlijk op niets sloeg, werd ze zelfs niet gepubliceerd. Nu hebben diezelfde journalisten het licht ontdekt en moet iedereen hun grote ontdekking weten. Het zijn zulke individuen, die hun mening opdringen aan de burgers, die een echt gevaar vormen voor onze democratie en inderdaad voor onze vrije meningsuiting. Zielig is dit.

Het is inderdaad niet omdat men het Blok gaat veroordelen dat daarmee de echte problemen opgelost zijn, zowel wat betreft het vreemdelingenbeleid als de criminaliteit en zeker niet de onrechtvaardige toestand welke nu heerst tussen Vlaanderen en Wallonië. De Vlaamse burgers zitten met een zeer groot dilemma wat betreft de verkiezingen van 13 juni.

Door de hetze en het proces tegen het Vlaams Blok overwegen veel burgers voor het Blok te stemmen omdat velen het als onrechtvaardig aanzien hoe men een politieke partij met 760.000 kiezers wil elimineren. Het Vlaams Blok zou hierdoor een spektaculaire groei kunnen kennen ten koste van de andere partijen met als logisch gevolg dat de overige drie grote partijen een tripartite zullen (moeten) vormen om het Vlaams Blok toch van regeringsdeelname uit te sluiten of deze drie partijen zullen nog meer politieke druk uitoefenen bij de rechterlijke macht om het cassatieverzoek af te wijzen om op die manier de partij te kunnen laten verdwijnen.

Anderzijds zijn er ook veel burgers die niet noodzakelijk voor het Vlaams Blok zullen of willen stemmen maar de VLD als grote zondebok zullen willen afstraffen. In dit geval zouden de stemmen gaan naar CD&V en SP.a. Ondanks dat de lakse houding van de VLD in bepaalde dossiers zeker niet te ontkennen valt, zeker niet de rol van Verhofstadt voor wie enkel zijn eigen persoontje belangrijk was, kan men ook niet ontkennen dat de SP.a de drijvende kracht was voor bijvoorbeeld het migrantenstemrecht dit tegen de wil van de bevolking in. Waar de VLD er nog in geslaagd is realistische doelstellingen naar voor te brengen is het ook duidelijk dat de alles-gratis politiek van Stevaert een sprookje was en dat iemand de rekening moet betalen.

Het is duidelijk dat de SP.a zeker mee verantwoordelijk is voor hetgeen de laatste maanden allemaal gebeurd is. In 1999 heeft de SP.a een zware afstraffing van de kiezers gekregen met een diepterecord aan kiezers. Ondanks dit resultaat werden zij door de VLD opgevist voor regeringsdeelname en het was enkel door het oplaten van de talloze luchtballons van Stevaert met zijn gratis politiek, wat hij de mensen toen nog kon wijsmaken en waarbij sommige kranten hem de god van Hasselt noemden, dat deze partij dankzij een kartel met het radeloze Spirit een beter resultaat behaalden dan in 1999. Intussen hebben de meeste burgers kunnen vaststellen tot wat het geleid heeft, ondanks de hulp van de media zoals geschreven pers en vooral een rode VRT.

Bij een forse afstraffing van de VLD en waarbij deze uit de boot vallen voor de Vlaamse regering is het duidelijk dat de rol van Verhofstadt met de VLD ook op federaal niveau is uitgespeeld en dat het niet lang zal duren of de SP.a of de PS dringen aan op een coalitiewissel op federaal vlak waarbij men de regering zal laten vallen.

Via dit scenario wordt Di Rupo in een zetel naar de Wetstraat 16 gevoerd als nieuwe premier van België. Is dit dan wat de Vlamingen (die nochtans 60% van de bevolking uitmaken) willen, dat zij bestuurd worden door iemand van de minderheid in België en die bovendien met zijn Waalse vrienden het bloed kan drinken van de Vlamingen. Op deze website heb ik vroeger reeds geschreven dat wij op deze manier evolueren naar Balkan toestanden zoals het ex-Joegoslavië uit het verleden.

Twintig jaar geleden had dit ook niemand voor mogelijk gehouden.

Mocht het tot dergelijke ontwikkeling komen met Di Rupo als premier dan hoop ik dat gans Vlaanderen iedere dag massaal zal protesteren en betogen want dergelijk scenario zou voor Vlaanderen en een grotere Vlaamse autonomie en zelfontwikkeling de klok meer dan 50 jaar terugdraaien en dat is ontoelaatbaar.

Dit is nu de verscheurende keuze die Vlaanderen moet maken, zich op 13 juni laten leiden door emoties of kiezen met gezond verstand en naar de toekomst gericht. In dit laatste geval is de VLD onmisbaar maar de burgers kunnen wel een signaal geven dat Verhofstadt beter een stap opzij zou zetten (ik ken alleen misprijzen voor deze praatjesmaker), hij alleen is verantwoordelijk voor de ondergang van de VLD, door niet op hem te stemmen maar bijvoorbeeld wel op De Gucht aangezien deze laatste zowat de bekwaamste politicus van de VLD is.

Van de CD&V moet tenslotte niet veel verwacht worden wat Vlaanderen betreft, deze partij heeft nog nooit een vuist durven maken naar Wallonië en nu nog hebben zij het over een warme samenleving en een gezellige communautaire vrede.

Iedereen die mij kent weet dat ik geen Vlaams Blok kiezer ben of een pleidooi wil houden voor deze partij maar wel ben ik een Vlaams democraat die opkomt voor de toekomst en de welvaart van Vlaanderen. Laat ons met zijn allen een krachtig NON horen aan Di Rupo wat zijn natte droom betreft en eveneens een krachtig NEEN aan de politieke machtspelletjes van Stevaert die ook alleen maar droomt van één grote socialistische familie. Zoals sommigen het nazi verleden willen vergelijken met het Vlaams Blok, overigens ten onrechte volgens mij, maak ik mij toch grote zorgen over het ver doorgedreven socialisme van Stevaert.

In de vroegere Sovjet-Unie was dit socialisme ook van kracht met veel lege winkelrekken en lange rijen aanschuivende burgers met voedselbonnen tot gevolg en werd alles strak in handen gehouden door een dictator, een naam die 'god' Stevaert nu al krijgt van sommige van zijn partijleden.

Dat bij deze cruciale verkiezingen iedere burger zijn gezond verstand mag gebruiken, het zijn de burgers die de toekomst bepalen, dat mag gekozen worden voor een veilige en welvarende toekomst voor Vlaanderen.