Een moderne fabel

Het is gebeurd in de tijd toen de dieren nog spraken, meer dan acht jaren geleden, in de ardennen, bij onze waalse broeders.

Louis Weythens - Lanaken

Op de rand van het bos, op een tak in een boom, zit een dikke zwarte raaf, luilekker en behaaglijk te genieten van de zon. Een haas, die daaglijks daar zijn ronde doet, komt er voorbij en zegt :’dag broer, gij kunt het u nogal permitteren daarboven.’.

Dan spreekt de sluwe raaf :’waarom niet ? Gij kunt dat evengoed. Leg u gewoon in het gras, op uw rug, en geniet. De zon schijnt toch voor iedereen, gratis’.

Onze haas, een beetje angsthaas van nature, vergeet zijn angst, en wil dat ook wel eens proberen. Waarom niet ? Hij vlijt zich neer, en laat zich lekker koesteren door de warme zonnestralen. Dit is zo zalig dat hij, vermoeid van al dat dagelijks uitsloven, erbij in slaap valt.

De raaf neemt dan zijn GSM, en doet een SMS. Een vos, niet ver daarvan vandaan, verlaat zijn hol, il sort du trou, en gaat de raaf opzoeken.Hij treft er de haas al slapend aan. Zonder pardon breekt hij diens nek, en slokt hem op met huid en haar.

Weet wel, le corbeau et le renard zijn compagnons. Ze zitten samen in een netwerk.Maar dat was niet geweten.

Een ijsvogeltje, martin-pêcheur, heeft alle wel gezien, maar zwijgt angstvallig, als vermoord. Mijn naam is haas, ik weet van niets.

Wat is nu de moraal, bij dit ietwat vertouwd verhaal ? Wie hoog zit kan zich heelwat permitteren, Wat een gewone haas, niet zou moeten proberen.