Voorrecht

"Democratie is een lastig voorrecht", aldus de krant in haar editoriaal van 13.03.04.

Michel Cremers - Zonhoven

Deze uitspraak mag gerust in een kader hangen naast :"Vrije meningsuitng is een lastig voorrecht". Want de twee uitspraken zijn naaste familie van elkaar. Het één kan niet zonder het ander.

"Vrije meningsuiting is als een geliefde, je weet pas wat je mist, als ze er niet meer is", citaat M.C. 11.03.04.

Maar ook voor een "rechtgeaarde" democratie gaat vorig citaat op.

Over de democratie zegt de krant het volgende :"Democratie went, het wordt vanzelfsprekend, het eist aandacht,het gaat vervelen.

Kiezers blijven, als ze kunnen, massaal weg van de stembussen.", einde citaat.

Met het aangehaalde citaat ben ik het hoegenaamd niet eens. Verkiezingen zijn inherent aan een democratisch systeem. Dat democratie gaat vervelen en kiezers wegblijven van de stembussen als ze kunnen, heeft vele oorzaken. Wat wil je, als het begrip democratie door het dagelijks handelen van de overheid wordt uitgehold, en de kiezer niet alleen het gevoel, maar ook de overtuiging heeft dat hij in een pseudo-democratie leeft. Dàt gaat vervelen en een foertgevoel

veroorzaken.

En we zitten op dit ogenblik in de aanloop naar verkiezingen, wat het enigszins gemakkelijk maakt om de beweerde stelling te tekenen.

Door de "spelregels" van de verkiezingen zo naar de hand van onze regeerders, (lees :politici) te zetten, blijft van de begripsinhoud democratie en democratish gehalte maar weinig over.

Democratie betekent letterlijk : volksregering, staatvorm waarbij HET VOLK (door vertegenwoordigers) zichzelf regeert en vrijelijk zijn meningen en wensen kan uiten.

De mate waarin de BEVOLKING echt greep heeft op het aanduiden van zijn vertegenwoordigers, bepaalt het democratisch gehalte.

Wat voor democratie heb je, als niet alle plaatsen op de kieslijsten "GELIJKE KANSEN", zijn toebedeeld.

Wat voor een democratie heb je, als je ook nog met een systeem van opvolgers werkt, terwijl in een 'echte' democratie die persoon op de eigenlijke lijst met de meeste stemmen de voorkeur van de kiezer krijgt. Opvolgers horen thuis in het systeem van de politici, niet in dat van de kiezer. Gewoon kiezersbedrog.

Een kieslijst met "voorrechten", zeg maar "verkiesbare" plaatsen, doet de democratie geweld aan. Een verkrachte democratie heet zoiets.

Wat voor democratie heb je, als je met allerlei trucs, zoals kiesdrempels en cordons een deel van de bevolking uitsluit.

Vooral mensen die verantwoordelijkheid dragen, die deze verantwoordelijkheid niet naar eer en geweten uitoefenen, ondergraven, soms zonder het zelf te beseffen, het democratisch systeem.

Als men met valse drogredenen politieke tegenstanders bestrijdt, dan is er iets mis met de zo geroemde democratie. Politieke tegenstanders worden in een echte democratie legaal in het kieshokje beconcureerd.

Net zoals in het voetbal, door geldzucht, het spel wordt vervalst, zo ook wordt door geldzucht van "bevoorrechten" het democratisch systeem vervalst.

Een sprekend voorbeeld schotelde onze krant ons voor met de uitspraak van VLD'er Bart Tommelein, in "Gezegd is gezegd.", (HBvL 13.03.04.)

"We moeten stoppen met moraalridder te spelen. Het is tegenwoordig bijna heiligschennis om op een lijst te gaan staan als je zegt dat je je functie niet zal opnemen. De kiezer maakt geen onderscheid tussen het Vlaams en het federale niveau. Voor hem zijn het verkiezingen en daarin wil hij de kopstukken zien, punt.", einde citaat. Dit is de mening van een "bevoorrechte"

Ja wadde ! Dan mag de kiezer nog geen onderscheid maken tussen Vlaamse en federale verkiezingen, maar op een lijst gaan staan, verkozen worden, en daarna niet zetelen, blijft mijnheer Bart Tommelein, ONZINDELIJK, ONNOZEL, VOLKSVERLAKKERIJ. Pure verkrachting van wat men een parlementaire democratie noemt. Dat is precies wat ik wou duiden met een pseudo-democratie. Voor de kiezer gaat het om de personen die hij middels de verkiezingen ZELF heeft aangeduid om hem te vertegenwoordigen.

Je kan, mijnheer Tommelein, dan even goed een schijf nemen, daar de namen van de kandidaten op prikken en de kiezers met een vogelpik laten gooien. Als de politici achteraf toch overeenkomen wie bij de "bevoorrechten" gaat horen.

Bovendien, deel ik uw mening over de kopstukken niet. Het verbaast mij trouwens dat je plots zo goed weet wat de kiezer wil. Nog niet zò lang geleden hebben de mensen en de burgers van dit land gezegd wat ze wilden, een overgrote meerderheid zelfs. Die werd echter door onze regeerders straal genegeerd. Neen, uw uitspraak past alleen in uw kraam, niet in die van de kiezer, sorry.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer