Scoutsongeval Clavier

Laten we hopen dat deze zaak niet het proces wordt tégen de scoutsleider en de VVKSM, want dat zou voor het gehele jeugdwerk in Vlaanderen een kaakslag betekenen.

Gretel Kerkhofs - Riemst

Duizenden jonge vrijwilligers begeleiden ieder weekend tienduizenden Vlaamse kinderen en jongeren, aangesloten bij jeugdverenigingen van Adinkerke tot Zichen-Zussen-Bolder.

Die jonge vrijwillige begeleiders doen dit met hart en ziel voor het jeugdwerk, voor hun leden, voor de werking van hun eigen afdeling.

Als nu zo'n jonge jeugdbegeleiders, zoals die scoutsleider, betrokken raakt bij een ongeval tijdens een activiteit van zijn jeugdvereniging, is het logisch dat de verantwoordelijkheid nagegaan wordt. Want "wie had dit ongeval kunnen vermijden"?

Maar laat de verzekeringsmaatschappijen de zaken onder mekaar uitmaken. Die jonge begeleider zit sinds de dag van het ongeval zijn straf al uit:Of hij nu door een rechtbank schuldig bevonden is of niet, hij heeft een dode op zijn geweten, nota bene een lid van zijn eigen scoutsgroep. Dat besef alleen al is voor zo'n jongen, eens een enthousiate jeugbegeleider, een levenslange boetedoening.

Als onze maatschappij de belangenloze inzet van die jongeren in vraag gaat stellen, hebben we over 10 jaar in Vlaanderen geen jeugdwerk meer. Als die scoutbegeleider medeverantwoordelijk bevonden wordt voor de dood van dat 12-jarige meisje van zijn scoutsgroep, gaat geen enkele jongere van 18 nog met volle overtuiging leider of leidster willen worden van Scouts, Chiro, KLJ, KSJ of een vergelijkbare jeugdbeweging. Welke jongere van 18 jaar wil dan nog op tocht met kinderen of tieners?

En net die activiteiten scherpen de verantwoordelijkheidszin van die jonge begeleiders aan, net die activiteiten bezorgen duizenden Vlaamse kinderen en jongeren jaarlijks de zomer van hun leven.

Ik heb begrip voor de ouders van het overleden scoutslid. Zij willen weten wie verantwoordelijk gesteld moet worden voor de dood van hun dochtertje. Maar ik snap niet dat ze daarvoor die jonge scoutsleider voor de rechtbank dagen. Welke gevolgen zal een eventuele veroordeling voor deze jonge vrijwilliger en voor al die andere jeugdwerkbegeleiders niet hebben? Hopelijk schept deze zaak geen precedent, want dan kunnen we in de toekomst een jeugdwerklandschap, gebaseerd op de belangenloze inzet van duizenden jonge volwassen zoals we dat al bijna een eeuw in Vlaandere kennen, op onze buik schrijven.

Het belang dat dit soort jeugdwerk voor onze Vlaamse identiteit en maatschappelijke ontwikkeling heeft betekent (en nog steeds betekent), valt niet te onderschatten. En dat belang mag niet naar de prullenbak verwezen worden door een rechter of ouders van een slachtoffer die kost wat kost een verantwoordelijke willen aanduiden voor een ongeval in groep waarbij -jammer genoeg- iemand omkwam. Een verantwoordelijke mag er zijn, maar moet daarom per se die scoutsleider persoonlijk voor de rechtbank gedaagd worden???

Laten we hopen dat óók de ouders van al die kinderen en jongeren, aangesloten bij een jeugdvereniging, hun verantwoordelijkheid nemen, want maar al te vaak blijken ouders hun kinderen op zaterdag- of zondagnamiddag naar de jeugdvereniging te sturen voor de opvang en niet omdat ze in een jeugdvereniging kunnen spelen, ravotten, hun vrienden kunnen ontmoeten en leren hoe ze zich in groep moeten gedragen.

Misschien moesten ouders ook maar eens meer aandacht besteden aan hoe hun kinderen zich gedragen als ze niet onder het toezicht van de ouders zelf staan....

Met deze brief wil ik al die jeugdbegeleiders een hart onder de riem steken, voor hun belangenloze inzet, elke week opnieuw: Jullie zijn goed bezig! Laat jullie niet afschrikken door deze - overigens overgemediatiseerde - rechtzaak tegen jullie collega van de VVKSM. En voor de VVKSM en de betrokken scoutsleider: Veel moed toegewenst.