GROEN! en progressieve samenwerking in Limburg

Progressieve samenwerking heeft twee aspecten: een technisch en een inhoudelijk. Beide zijn complementair.

Sándor Széplaki - Genk

Wat het technische betreft, stel ik vast dat GROEN!-nationaal wil samenwerken met de SP.a rond concrete dossiers in het Vlaams parlement. Om samen te werken heb je echter twee partijen nodig. Als GROEN! na de verkiezingen geen verkozenen meer heeft, valt er niet meer samen te werken, rond geen enkel dossier. In dat verband is het interessant om weten, dat in een eigen nota van enkele weken geleden toegegeven wordt dat GROEN! in Limburg in realiteit 6,3% moet halen om een eerste verkozene te halen. GROEN!-Nationaal rekent in die nota trouwens niet meer op zetel in Limburg!

Verder wil GROEN!-nationaal kartellijsten toestaan voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Het staat als een paal boven water, dat als GROEN! geen verkozene haalt op 13 juni, ze van de politieke kaart geveegd is, en geen rol meer zal spelen in 2006.

We weten trouwens allemaal dat bij lijstverbindingen het fenomeen van reststemmen minder speelt. In sommige gevallen betekent zulks een extra-zetel. Of zijn we vies van verkozenen?

Inhoudelijk betekent een lijstverbinding krachten bundelen i.p.v. ze te verdelen rond duurzaamheid, solidariteit en diversiteit. In Limburg (en ook in andere delen van Vlaanderen) zal deze samenwerking betekenen dat mensen niet meer zullen moeten kiezen tussen SP.a of Groen in het stemhokje, want dat was tot nu de realiteit bij veel sympathisanten van rood en groen. Voor velen een onmogelijke, onwezenlijke keuze: strijden we immers niet voor een groot deel voor hetzelfde?

Betekent dit een samensmelting van rood en groen? Neen, dit mag uitdrukkelijk niet de bedoeling zijn, want anders verdwijnt de meerwaarde van beide voor elkaar, de inhoudelijke discussie, de belangrijke nuance. GROEN! blijft ook in een lijstverbinding een onafhankelijke partij.

Ook de politieke context is de laatste maanden sterk veranderd. In het parlement kan GROEN! een onafhankelijke fractie blijven ondanks een lijstverbintenis. Daar zorgt het onlangs goedgekeurd decreet voor.

Het landschap onderging eveneens een clustering van maatschappijvisies: Vivant vond aansluiting bij VLD, NV-A bij CD&V. Enkel het progressief kamp blijft sterk verdeeld.

"Tien jaar door de woestijn om te herrijzen". Deze uitspraak noteerde ik op een ledenvergadering. Een eveneens aanwezige parlementair en aanwezige lid van het nationaal partijbestuur spraken dit niet tegen en bogen het hoofd.

Kan iemand mij uitleggen waarom wij door een woestijn zouden moeten? Of all places: daar waar we niemands stem horen en zelf niet gehoord kunnen worden.

Neen, net omdat we willen luisteren en gehoord willen worden, moeten we zorgen voor verkozenen. De enige manier om dat te vrijwaren voor nu en in de toekomst is de progressieve krachten bundelen op 13 juni.

Om al deze redenen vraag en hoop ik nog steeds dat GROEN!-nationaal een poging onderneemt om GROEN! in Limburg (en elders in Vlaanderen) te verenigen achter een lijstverbinding met SP.a - Spirit.