Stemrecht vreemdelingen

Volgens Els Van Weert die het debat over het "vreemdelingenstemrecht" opende, is een doorbraak in dit dossier een kwestie van politieke moed. Haar enthoesiasme werd onthaald op scherpe reacties. Blijkbaar kwamen die nogal hard aan bij de vrouw. Zo hard zelfs dat Bert Anciaux - zelf een gerenommeerde huilebalk - het nodig vond om op zijn persoonlijke webstek te vermelden dat Els hem na afloop ontdaan en geëmotioneerd opbelde. Hij schrijft: "Ze werd het recht ontzegd om kalm haar overtuiging weer te geven. Maar het was allen tegen een. Mijn bloed

Stijn Paemelaere

kookt wanneer ik eraan denk..." Mijn bloed kookt ook bij het aanschouwen van het opgevoerde circus in de federale en andere praatbarakken, weliswaar om andere redenen... Stem'recht' hoort samen te gaan met burgerschap, met langdurige inzet

voor de samenleving en in het huidige systeem met de 'snel-Belg-wet' lijkt dit samen te vallen met nationaliteitsverwerving. Als je ervan uit gaat dat de meerderheid van de Vlaamse verkozenen inderdaad de meerderheid van de Vlaamse kiezers vertegenwoordigt, dan wil Vlaanderen helemaal geen "vreemdelingenstemrecht" in de maag gesplitst krijgen onder druk van MR en PS. Het vergt dus inderdaad politieke moed om kordaat NEEN te zeggen in plaats van rechtmatige Vlaamse eisen zoals de splitsing van het tweetalige en dus ongrondwettelijke kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde te misbruiken om een slag thuis te halen. Foei mijnheer De Gucht... Ik hoop van ganser harte dat er nog meer mensen zoals Nolle Versyp een duidelijk signaal zullen geven aan de kiezers. Kiezers die op 13 juni de kans krijgen om op hun beurt een ernstig signaal te geven aan de

praatjesmakers van paars en de contraproductieve ingesteldheid van het

Vlaams Blok. Op dit moment is er maar één degelijk alternatief voor de

lichtheid van de partijpolitiek en dat is de N-VA!