Overvallen

De rechtbanken in België gaan er ongetwijfeld van uit dat misdadigers geen krant lezen of TV kijken.

Rob Berkmans - Achel

De recente golf van brutale overvallen in het Antwerpse lijkt me anders een logische respons op het vermanende vingertje dat steeds vaker wordt uitgestoken naar de slachtoffers in plaats van naar de daders.

Denk maar aan de veroordelingen van juweliers als Tyberghein, de beide van de weg gemaaide tieners vorig jaar die mee verantwoordelijk werden gesteld, het toenemend aantal vluchtmisdrijven waarbij een maand later de wegpiraat al fluitend opnieuw achter het stuur zit, en niet te vergeten de stemmen van de politici die zelfverdediging al op voorhand veroordelen. Ook al is dat maar met bijvoorbeeld een pepperspray.

En dan heb ik het nog niet over de amateuristische manier waarop een paar jaar geleden de robotfoto's van de bende -overvallers werden verspreid die meer geplukt leken uit een album van Kiekeboe, terwijl er zoveel gesofisticeerde software bestaat om zelfs een Cro-Magnon mens opnieuw een gezicht te geven.

Het ontbreekt er nu alleen nog aan dat een slachtoffer straks al op voorhand moet aantonen dat hij geen poging heeft ondernomen om zich te verdedigen, wil hij nog een schijn van kans maken.

Ik vraag mij trouwens af of het maar een indruk is dat het aantal affiches met verdwenen tieners onrustwekkend toeneemt, net nu het er alle schijn van heeft dat het Dutroux-proces een grandioze slag in het water zal worden. Want die man zal ongetwijfeld niet alleen willen opdraaien voor al degenen met wie hij kontakt heeft gehad. En vermits onderzoeksrechter Langlois al op voorhand stelt dat er geen pedofilienetwerk bestaat in België ziet het er wel naar uit dat dat een zeer realistisch scenario wordt. En dit terwijl vorig jaar in Frankrijk een gelijkaardig proces plaats vond rond een schoolbusbestuurder van een gehandicapteninstelling waarbij letterlijk werd gezegd dat er waarschijnlijk vertakkingen bestonden naar het Dutroux-netwerk in België.