Commercie bij KRC Genk

Ik (en als men dus het forum op de officiële Genk-site leest zal men merken dat ik niet alleen ben) ben de steeds grotere commercie die rond mijn club, Rc Genk, hangt kotsbeu. Ik ga niet naar het voetbal voor een vlaggenstraat, een ledwall waar je sms-berichtjes naartoe kan sturen, een prijzenregen of een nieuw soort shirt in de shop.

Steve Bervoets - Maaseik

Ik ga naar het voetbal om passie te zien, om een wij-gevoel te krijgen, om “mijn” spelers te zien vechten, om samen met mijn vrienden het “hand in hand, kameraden” aan te heffen…en na de wedstrijd een pint te drinken.

Helaas wordt dit hoe langer hoe minder mogelijk.Ik begin mijn club, waarvan ik nog de Waterschei-jaren heb meegemaakt, steeds meer en meer te vergelijken met een prostitué. Ik denk dat deze vergelijking geen verdere verklaring behoeft. Alles in Genk is op één centraal thema gericht: geld.

Wat ik terugwil is het wij-gevoel van de eerste bekerfinale, de trots die ik voelde toen ik toenmalig Bruggespeler naar aanleiding van een vol stadion anderhalf uur voor de wedstrijd hoorde zeggen: “ik wist dat ze fanatiek waren, maar zo…”

Wat ik niet wil is een zielloos stadion, oorverdovende muziek, vuurwerk en andere carnavaleske toestanden. Ik begrijp dat een club runnen geld kost. Mij zal je dan ook niets horen zeggen over de 30 € die ik sinds dit jaar betaal voor mijn parkeerplaats, of over de wc-madam. Mij hoor je wel iets zeggen over de mensen die mijn club haar ziel afnemen. Genk is een karikatuur aan het worden.

Nooit (ook niet ten tijde van de degradatie of de moeilijke jaren in tweede) stond ik verder van mijn club dan vandaag. Nooit was ik meer gelaten of voelde ik een grotere desinteresse dan vandaag. Ik wil dat mijn club teruggrijpt naar zijn roots!

Dan heb ik over het sportieve nog met geen woord gerept. Ten tijde van “papa” Aimé Antheunis werd er over het 3-5-2 systeem gesproken als ouderwets. Maar je zag wel gevechtsvoetbal, passie en overgave waarmee menig Genkenaar zich kon identificeren. Vandaag krijgen we een oeverloos saai soort controle-voetbal voorgeschoteld dat, getuige het fluitconcert van afgelopen weekend, maar weinig mensen kunnen appreciëren. Genk hoeft voor mij geen kampioen te worden of Europees te spelen, ik heb liever een echte voetbalclub die misschien de middenmoot speelt dan dit…

Meer over Riemst