©  Getty Images

Zo verliep het vorige keer voor Remco Evenepoel in de Giro: bijna roze blitzstart, kantelpunt op het grind en doodsteek in de Dolomieten

Ciao tutti! Met die Italiaanse groet kondigde Remco Evenepoel woensdagmiddag zijn terugkeer naar de Ronde van Italië aan. Zijn passage vorig jaar draaide uit op een ontgoocheling, maar de 22-jarige kopman van Soudal - Quick Step leerde er de waardevolle lessen die hem afgelopen zomer aan de eindzege in de Vuelta hielpen. En over zes maanden aan revanche in Italië zullen helpen?

Maarten Delvaux

    1. De aanloop: té hoge verwachtingen

    Wanneer Remco Evenepoel over zes maanden in Fossacesia aan de start zal staan van zijn tweede Ronde van Italië zullen alle ogen op hem gericht zijn. Omwille van die regenboogtrui, maar nog meer omwille van de dominante wijze waarop hij in september de Vuelta naar zijn hand zette. Gelukkig heeft de 22-jarige kopman van Quick Step-Alpha Vinyl het allemaal al eens meegemaakt. Op 8 mei 2021 is Remco Evenepoel dé man die bij de Grande Partneza in Turijn alle aandacht naar zich toezoog. In België heerst Remco-mania.

    Evenepoel op het startpodium van de Giro 2021. ©  Getty Images

    Torenhoge verwachtingen. Ondanks het feit dat Evenepoel nog nooit een grote ronde had gereden en vooral geen enkele wedstrijd meer had gekoerst sinds zijn doodsmak in de Ronde van Lombardije. De Belgische wielerhoop zit met veel vraagtekens, maar toont zich naar de buitenwereld erg zelfzeker. En de wielermedia surft mee op het enthousiasme. Na veertig magere jaren zou een landgenoot eindelijk nog eens meestrijden voor de eindoverwinning in een grote ronde.

    2. Proloog van de hoop luidt blitzstart in

    Bijna negen maanden na zijn zware val in de Ronde van Lombardije kan Remco Evenepoel opnieuw een rugnummer opspelden. Tijdens de proloog van 8,6 kilometer door de straten van Turijn joelt een massa tifosi onze landgenoot vooruit. Evenepoel verrast aangenaam met een zevende plaats op negentien seconden van ritwinnaar en wereldkampioen Filippo Ganna. Dat hij op zo’n korte afstand concurrenten als Simon Yates en Egan Bernal 20 seconden aansmeert, is een opsteker. Eén ding is dan al duidelijk: hij is het hardrijden nog niet verleerd.

    Evenepoel smeerde zijn grootste Concurrent Bernal meteen 20 seconden aan in de proloog. ©  AFP

    Vanaf dan wordt de roze trui veroveren een realistisch doel. Als er zich in de eerste rit in lijn op 25 kilometer van de finish een tussenspurt mét bonificatieseconden aandient, is Evenepoel er als de kippen bij om twee seconden mee te graaien voor de neus van Egan Bernal. Beide protagonisten zien het eerder als spielerei, maar het is dan al duidelijk dat Evenepoel ambitie heeft én dat Bernal beseft dat de kleine Belg wel eens een héél belangrijke concurrent kan worden. Twee dagen later geeft Evenepoel bij het eerste testje bergop elf seconden prijs op Bernal. “Mijn lichaam moet dit soort omstandigheden opnieuw gewend geraken. Ik heb geen reden tot klagen”, maakt onze landgenoot zich dan nog niet ongerust.

    Bernal op kop, Evenepoel klampt aan. ©  Getty Images

    3. Eerst wel, dan niet in het roze

    Met de Abruzzen-etappe naar Ascoli Piceno krijgen de klassementsrenners een eerste echte krachtmeting voorgeschoteld, met aankomst op de top van een col van tweede categorie. Evenepoel is de bestgeplaatste klassementsrenner en blijft ook netjes in het spoor van Bernal. Heel even is de Giro-organisatie én gans België ervan overtuigd dat we twintig jaar na Rik Verbrugghe opnieuw een maglia rosa hebben maar dat is buiten de Hongaar Attila Valter gerekend. Die maakte eerder in deze Giro deel uit van een vroege vlucht en houdt in de gietende regen nog genoeg over om het roze te nemen. Evenepoel strandt op elf seconden van de felbegeerde leiderstrui, al relativeert hij zelf de ontgoocheling. “Dit is een perfecte situatie voor ons. Het was niet hét grootste doel om vandaag al het roze te nemen.” Hij krijgt, als tweede in het jongerenklassement, wel de witte trui om zijn schouders.

    De rit geeft Evenepoel een vertrouwensboost voor de rest van de eerste Giro-week. Op zaterdag moet hij enkel in de laatste onverharde 500 meter naar Campo Felice een ontketende Egan Bernal laten gaan, een dag later klopte hij de Colombiaan in een prestigesprintje om één bonficatieseconde. De Belgische kopman gaat na tien etappes de eerste rustdag in als nummer twee van het klassement, op amper 14 seconden van Bernal. “Of ik geloof dat ik de Giro kan winnen? Er gaat met minuten gegoocheld worden in de laatste week. Maar als ik niet in mezelf geloof, dan was ik niet van start gegaan”, klinkt Evenepoel vastberaden.

    ©  Getty Images

    4. Afgehaakt op het grind, doodsteek in de Dolomieten

    En plots is daar de ontnuchtering. Niet in de laatste week, zoals Evenepoel zelf een dag eerder waarschuwde. Maar meteen bij de start van de tweede week. In de etappe over de Toscaanse grindwegen naar Montalcino moet onze landgenoot de kop van het peloton laten rijden telkens als de wegen onverhard zijn. Evenepoel verliest meer dan twee minuten op Bernal en zakt in het klassement weg naar de zevende plaats. “Ik blijf vol vertrouwen. Het is nog een lange weg naar Milaan”, houdt Evenepoel de moed er nog een beetje in.

    Helemaal uitgeput na de grindetappe. ©  Getty Images

    Een tijdelijk moment van zwakte? Helaas niet. De bevestiging volgt drie dagen later in de etappe met finale op de mythische Zoncolan. De roze droom is dan definitief voorbij, een plek in de top tien mag hij twee dagen later ook definitief vergeten wanneer de Giro op de slotdag van de tweede week naar Cortina d’Ampezzo trekt. De ingekorte koninginnenrit over de Passo Giau werd één lange lijdensweg voor Evenepoel, die 24 minuten toegeeft op ritwinnaar Egan Bernal.

    5. De val te veel

    “Ik ga zeker door tot Milaan.” Meer dan 28 minuten achter roze trui Bernal en een 19de plek in het algemene klassement, toch wil Remco Evenepoel ondanks de mentale uppercut niet afstappen in zijn eerste Giro. Meegaan in een vroege vlucht en scoren in de slottijdrit in Milaan zijn de nieuwe doelen. Maar Evenepoel zal Milaan helaas nooit bereiken. In de eerste rit van de slotweek gaat het mis. In de afdaling van de Passo San Valentino – Evenepoel is dan net teruggekeerd in de groep der favorieten – kan hij een valpartij voor hem niet ontwijken en wordt hij bovendien nog eens aangereden door de achteropkomende Mikel Nieve. Onze landgenoot vliegt over de vangrail, kruipt nog wel op zijn fiets en haalt de finish, maar zal later die avond na een medisch onderzoek opgeven. De ontgoocheling is enorm. “We hebben geleerd dat je met zo’n korte voorbereiding niet capabel bent om drie weken lang elke dag goed door te komen.”

    Ploegmaats Keisse en Honoré helpen Evenepoel over de meet na zijn val. ©  Getty Images

    Uiteindelijk zal het mislukte Giro-avontuur de basis vormen voor de Vuelta-triomf van afgelopen zomer. De lessen die Evenepoel trok uit zijn Italiaanse lijdensweg hielpen hem anderhalf jaar later aan de rode trui in Madrid. Onze landgenoot paste zijn ideale gewicht aan, legde een veel bredere fysieke basis en vond vooral de noodzakelijke mentale rust (lees meer).

    Ze maken ook dat Evenepoel over zes maanden beter gewapend dan ooit kan terugkeren naar De Laars voor revanche. De duivelse Dolomieten zullen opnieuw hét hart van de Giro vormen, maar met 70,6 tijdritkilometers en geen grindetappe is ook het parcours hem gunstiger gezind.

    Aangeboden door onze partners

    Hoofdpunten

    Aangeboden door onze partners

    Lees meer