©  BELGA

Jelle Vossen staat voor zijn 400ste wedstrijd in de Jupiler Pro League: “Ik leerde al vroeg relativeren”

Dit weekend kan Jelle Vossen zijn 400ste wedstrijd in de Jupiler Pro League afwerken. Noem het gerust een mooie mijlpaal in de prachtige loopbaan van de 33-jarige aanvaller, die ondertussen ook al 151 doelpunten achter zijn naam heeft staan. Speciaal voor ons kijkt hij terug op zijn nu al rijkgevulde carrière.

Stefan Smet

De vroege Genkse jaren

“Bij de jeugd van Racing Genk gold ik zeker niet als een van de absolute toptalenten”, herinnert Jelle Vossen zich nog levendig. “Integendeel zelfs. Elk jaar opnieuw drukten mijn ouders me op het hart dat ik rekening moest houden met een vertrek. Dankzij die nuchterheid leerde ik al vroeg te relativeren. Dat kwam later nog goed van pas.”

“Ik maakte uiteindelijk mijn debuut bij het eerste elftal tegen Beerschot. Het was een leerrijke periode en ik voelde me als een vis in het water”, aldus de ervaren spits, die toch andere oorden opzocht. “Toen Hein Vanhaezebrouck aan het roer kwam, voelde ik al snel dat ik niet in zijn plannen paste. Dat was toch even slikken, maar Glen De Boeck en Cercle Brugge voerden de forcing en ik belandde uiteindelijk dus bij de Vereniging.”

De Brugse jaren (groen-zwart)

“Bij Cercle Brugge was de sfeer in de kleedkamer werkelijk schitterend”, kijkt Vossen met veel plezier terug op zijn eerste periode in Brugge. “Jongens als Frederik Boi, Tony Sergeant en Arnar Vidarsson waren echt sfeermakers. Ondanks een zware blessure (kuitbeenbreuk, red.), kijk ik dan ook met een goed gevoel terug op dat seizoen. Ik pikte geregeld een doelpuntje mee en we bereikten zelfs de bekerfinale.”

De grote doorbraak

Na zijn passage bij Cercle keerde Vossen met meer kilometers op de teller terug naar het vertrouwde Genkse nest. “Op de eerste speeldag mocht ik meteen starten en ik scoorde twee keer”, glundert de Limburger. “Ik was gelanceerd en zeker die eerste maanden maakte ik doelpunten bij de vleet. Het was de voorbode van een geweldige periode: we wonnen toen de titel en de beker. Die selectie was abnormaal sterk: jongens zoals De Bruyne en Courtois, tja, dat spreekt voor zich, hè.”

Het Engelse avontuur

“Ik besefte dat clubs zoals Chelsea niet zaten te wachten op Jelle Vossen. Toch hoopte ik stiekem op een buitenlands avontuur. Toen Middlesbrough zich meldde, was ik meteen verkocht. We schopten het tot de finale van de play-offs. Die partij in een uitverkocht Wembley blijft een unieke herinnering. Het is jammer genoeg ook meteen de grootste ontgoocheling van mijn loopbaan. Ik trapte op de kruising, we verloren en grepen zo naast de promotie. Het betekende ook dat Middlesbrough me niet definitief kon overnemen van Genk en zo belandde ik bij Burnley, dat echt kick & rush bracht.”

De Brugse jaren (blauw-zwart)

Jelle Vossen besefte in Burnley al snel dat hij op een dood spoor zat. “Eind augustus kwam mijn manager plots met een bod van Club Brugge op de proppen”, aldus Vossen, die zich zijn terugkeer naar Jan Breydel allesbehalve beklaagt. “Onder Michel Preud’homme werden we voor het eerst in elf jaar opnieuw kampioen. Bij die tweede titel kon ik enkel in het slot van de play-offs nog eens mijn stempel drukken. Ik besefte dat ik toe was aan een nieuwe stap in mijn loopbaan.”

De lokroep van de Gaverbeek

“Toen duidelijk werd dat ik Club Brugge zou verlaten, meldden KV Mechelen en Zulte Waregem zich”, kijkt Vossen terug op die keuze. “Mechelen was inderdaad dichter bij Limburg, maar ondertussen voelden we ons ook echt thuis in Knokke. De keuze viel dan ook op Zulte Waregem. Ook al brak plots corona uit en werd ook het eerste volledige seizoen niet meteen een knalsucces. Ik scoorde maar zes keer.”

“Ik scoorde vorig seizoen uiteindelijk zeventien keer. Dat is het onberekenbare en ook het mooie van voetbal. Je kunt het niet verklaren”, verraadt Vossen de filosoof in zichzelf. “Terwijl ik vorig jaar met de ogen dicht leek te scoren, wil het nu maar niet lukken. Zoals vorig weekend in Westerlo: ik raakte die ene bal echt perfect en was ervan overtuigd dat het een goal zou worden. Paal. Onvoorstelbaar… Dat hoort er nu eenmaal ook bij. Al besef ik: deze mindere periode blijft ook niet duren.”

Aangeboden door onze partners