Ultieme broederliefde: waarom Marian en Adam altijd samen over de meet lopen

Tessenderlo/Laakdal -

Zondag zullen weer duizenden lopers onze provinciehoofdstad overrompelen tijdens Dwars door Hasselt. Als u aan de kant van de weg supportert voor een vriend, familielid of collega, raden we u aan om de hele wedstrijd uit te kijken, voor Marian en Adam.

Jo Sente

Lanaken, 25 september: de 5 km van de Maasrun lijkt bijna afgelopen, de winnaar heeft zijn applaus al even ontvangen. Maar het luidste handgeklap is voor de staart van de wedstrijd. Voor Adam en Marian Moron, twee broers uit Tessenderlo. Marian heeft zijn broer bij zijn hoodie vast en lijkt hem letterlijk over de streep te trekken, onder luid applaus.

LEES OOK: Loopwedstrijd ‘Dwars door Hasselt’ blaast veertig kaarsjes uit

Adam (37) is lichamelijk en mentaal beperkt, maar is verzot op lopen. Hij inspireerde zijn twee jaar jongere broer Marian om zelf de loopschoenen aan te trekken. En sindsdien zijn de twee onafscheidelijk tijdens wedstrijden. “Vooral bij de start en aan de finish moet ik Adam in de gaten houden, zodat hij niet valt”, vertelt Marian. “Adam lijdt aan verhoogde spierspanning, en het duurt even voordat hij wat soepeler begint te lopen. En op het einde is hij vermoeid en minder geconcentreerd, dan moet ik hem al eens bij zijn kap vastpakken.”

Adam en Marin tijdens de Maas run in Lanaken, twee weken geleden.©  RGSports

Tegennatuurlijk

“Ik ben vandaag nog gevallen”, lacht Adam. We zitten op een bankje aan de looppiste van de Nike-fabriek in Laakdal. De piste van Adams club, Looise AV, wordt momenteel gerenoveerd, dus wijken de G-sporters voor hun training uit naar Laakdal. De ogen van Adam schitteren als hij over zijn hobby mag vertellen: “Ik ben 10 jaar geleden beginnen lopen. Een vriend waarmee ik in het dagcentrum netbal speelde, was er mee begonnen en ik ben gevolgd.” De broers wonen dan nog in het Antwerpse, 1,5 jaar geleden verhuisden ze naar Tessenderlo. “Ik ging altijd met Adam mee naar de trainingen, en 6 jaar geleden ben ik zelf beginnen lopen”, zegt Marian, die als software-architect werkt “Ik heb intussen al een paar marathons afgewerkt.”

De broers zijn nu beiden lid van Looise AV, al staat Marian er meer als supporter terwijl Adam traint. Maar in het weekend zie je hem tijdens officiële loopevenementen wel de hele afstand aan de zijde van zijn broer. “Voor mij is het een beetje tegennatuurlijk, ik houd mij in om op Adams tempo te blijven. Maar ik verzeker u, het is vermoeiender om de 5 km met Adam te lopen dan de 10 km alleen. En ik mag hem niet opjagen. Dan roept hij: Zwegt, ik zen aan ’t lopen. Maar vanaf km 4 wordt hij toch een pak stiller (lacht).”

Medailles

De broers doen 40 tot 45 minuten over de 5 km, winnen zit er voor Adam dus nooit in, maar dat deert hem niet. “Ik heb al veel bekers en medailles gekregen”, zegt hij trots. “Medailles maken hem gelukkig”, pikt Marian in. “Ik vraag op voorhand aan de organisator van een evenement of ze een aandenken hebben voorzien voor G-sporters. Bij kleinere wedstrijden is dat al wat makkelijker dan bij grote evenementen.” Op dat gebied, de inclusie van G-sporters, is er toch nog wat werk aan de winkel, meent Marian: “Heel wat evenementen voorzien wel een aparte G-run, maar dat gaat om bijvoorbeeld 500 meter. Ze vergeten vaak dat er ook G-sporters zijn die langere afstanden van 5 tot 10 km aankunnen. En voor hen is er niets voorzien. En al zeker geen begeleiding tijdens het lopen. Dus zonder mij zou Adam vaak niet kunnen deelnemen. In het algemeen zou er een betere omkadering van de G-sport moeten komen.”

Al is Marian wel vol lof over Looise AV. “G-sport is er een volwaardige tak. Adam is er hier echt op vooruitgegaan, onder meer omdat er veel op techniek wordt getraind. Weet je, het gaat niet over lopen op zich, het gaat om het kunnen lopen ondanks de beperking. En over de levenskwaliteit. Voor Adam is het een kwestie van langer leven. Als hij niet regelmatig beweegt, verstart zijn lichaam helemaal.”

 ©  Raymond Lemmens

Opoffering

Het verhaal van de broers is er ook een van opoffering, de opoffering van Marian om er altijd te zijn voor Adam. Maar daar wil Marian niet veel nadruk op leggen, voor hem is het een evidentie: “Terwijl de meeste mensen van mijn leeftijd huisje-tuintje-boompje willen of kiezen,volg ik een ander pad. Bovendien brengt het mij ook wat rust. Als ICT’er heb ik een druk leven en in een sportclub gaat het er wat gemoedelijker aan toe. Mensen staan er dichter bij elkaar, zeker in Limburg.” Eerder dan de schijnwerpers op zichzelf te richten, wil Marian vooral vrijwilligers op een voetstuk zetten. “Zeker hier bij Looise AV. Dat is vrijwilligerswerk van een ander niveau. Werken met G-sporters houdt een grote verantwoordelijkheid in, je moet hen veilig over de meet krijgen.”

En dat is wat Marian ook zondag in Hasselt zal doen, ook al moet ie aan zijn broer sleuren. En u, u stuwt Adam mee over de streep met een oorverdovend applaus.

Meer over Dwars Door Hasselt

Aangeboden door onze partners