© Shanna Wouters

Column Shanna Wouters: Jos de Mosselman

Beringen -

Shanna Wouters schrijft een column over het dagelijkse leven in Beringen.

Shanna Wouters

Zeg, ken jij Jan de mosselman, de mosselman, de mosselman? Het oude liedje van weleer weerklinkt in mijn hoofd. Al is het niet Jan maar Jos de mosselman, ook niet uit Scheveningen maar wel uit Yerseke. Ondertussen is het 'onze' mosselman, want mijn ontdekking deel ik al te graag met vrienden en die mogen (of moeten) vaak ook het lot van proefkonijn ondergaan. Deze tip deel ik ook graag met lezers, die ze dan massaal terugvonden in de gedrukte print op vrijdag of via de Facebook van Columns by Shanna. Ik probeer er de laatste weken een ware ontdekkingsreis van te maken die wat verder gaat dan mijn bescheiden Tuinesië. Want mijn persoonlijke reis langs operatiekwartieren is ook aangebroken. Daar proberen ze met kleine ingrepen de pijn te verlichten. Elk moment dat ik tussendoor kan en enigszins 'mens' ben, geniet ik. En vooral dat laatste, daar bent u als lezer getuige van. Want wees nu eerlijk, wat heeft u aan een beschrijving hoe ze met naalden op zoek gaan naar mijn zenuwstelsel tussen de facetgewrichten? Niets. Het zijn ook momenten en dagen die ik graag vergeet!Wanneer deze 'jarige-job', om het met een Nederlandse term te zeggen, mag kiezen wat ze wil eten: ja dan is de keuze snel gemaakt: Mosselen van Jos! Dus plannen wij alweer fijntjes een tripje naar Zeeland. Daar ergens een huisje in de polders, tussen het groen, vlakbij de zee, ik zou er zo voor tekenen. Al zou ik dan wel een deeltje van hier weer missen. Het Limburggevoel en de Zeeuwse charme, het is een tweestrijd die me bijna verscheurt. Want kiezen tussen mosselen en Limburgse (smurfen)vlaai is toch onmogelijk! Niks zo lekker dan een heerlijk stuk gebak met koffie rond 16 uur. En als diner friet met mosselen. Ja, ik ben een Bourgondische dame. Het hoeft niet veel chichi, gewoon wat (h)eerlijk lekkers. Een lapje Zeeuws spek, een schel Bastiaansen Gouden Gold kaas met een simpel sneetje brood: daar word ik gelukkig van. Of (boekweit) pannenkoeken met Limburgse Loonse Stroop, beter is er toch niet! Je zou kunnen zeggen als oplossing: ga er tussenin wonen, in Antwerpen. Maar net die stad zegt mij weinig. Een stel grijze-grauwe-massabetonbewoners die ons 'Boerkes van de buiten' als parking beschouwen. Ze hebben ook niet die charme of dat samenhorigheidsgevoel dat andere provincies kennen. Ze begrijpen het ook niet. Ik kan niet meteen iets voor de geest halen waarom ik in die stad moet zijn. De zoo bezoeken hoor ik u zeggen? Apen en slangen genoeg in de wereld, daar hoef ik niet voor naar daar! Culinair heb ik ook nog niet veel lokaals ontdekt, ik kan mis zijn, het staat de burgervader van dé stad vrij mij het tegendeel te bewijzen, maar tot dan, rij ik er met een boog omheen. Oh foutje, schuifelen we er met een boog omheen. Want de Antwerpse ring, ongeacht welke dag of uur, altijd sta ik stil. Of het is net omdat we er met z'n allen van Zuid naar Noord, Oost naar West enkel er maar omheen en niet naartoe willen.Maar zelfs het geschuifel houdt me niet tegen om de oversteek te maken. Dat we eerst een uur uitlaatgassen happen, is de zilte zeelucht meer dan waard! Cruisen door de polders met Moeke aan mijn zijde, van dorp naar stad, langs boeren en velden, over de mastodont van een Oosterscheldekering, we zijn zoekend naar lokaal en lekkers. Mocht u tips hebben, stuur ze gerust, want we hebben nog niet alles ontdekt. Al ben ik wel een beetje een pietje precies: ik verkies wel de vakman, de ambacht, de eerlijke werkende kracht. En zo is ook Jos de Mosselman. Hij die oesters draait met de hand in de Oosterschelde. Mosselen zaait en sorteert met zijn kleine crew. Maar vooral: goudeerlijk met een product goudheerlijk. Zo erg gesmaakt in Limburg dat mijn autootje steeds voller met mosselen zit, elke rit. En ergens ertussen nog kaas en spek, ook lekker voor een Limburgse bek! Want dat doe je voor mensen die je nauw aan het hart liggen en jezelf, ook al ben je de dag nadien fysiek kapot. Want alleen zo vier ik mijn verjaardag mét mosselen (on)rechtstreeks met iedereen, ook met u, de lezer, en dat doe ik graag nog zo lang als ik mag leven!

Aangeboden door onze partners

Immo

Jobs in de regio