©  AP

Tadej Pogacar praat openlijk over slechte dag die hem wellicht eindzege Tour de France kostte: “Jumbo-Visma heeft mij toen verpletterd”

Het was zonder twijfel hét sleutelmoment van de voorbije Tour de France: Jonas Vingegaard die op de loodzware Col du Granon weg knalt van Tadej Pogacar. De Sloveen zou die dag bijna drie minuten én zijn gele trui verliezen. Definitief, zo bleek. “Jumbo-Visma verpletterde mij met hun aanvallen”, vertelt Pogacar nu.

Sam Varewyck

Pogacar blikte terug op de noodlottige etappe in zijn column voor het Sloveense MMC. Daarin haalt hij ook aan dat zijn ploeg UAE Team Emirates geen goede Tourstart kende door de positieve coronatest van ervaren rot Matteo Trentin. “Dat zorgde toen voor heel wat nervositeit in de ploeg”, vertelt de Sloveen.

Desondanks begon Pogi uitstekend aan de Tour: hij was zeer sterk in de kasseirit, won twee opeenvolgende etappes - eerst in Longwy, daags nadien bovenop de Super Planche des Belles Filles - en veroverde het geel. Een derde opeenvolgende Tourzege leek zo al in de maak voor de bijna 24-jarige wonderboy van het wielrennen.

Het drama van de Granon

En toen kwam de grote verrassing tijdens de elfde etappe van Albertville naar de Col du Granon. Pogacar werd op de Col du Galibier al bestookt door Jumbo-Visma en moest meerdere aanvallen van Primoz Roglic en Jonas Vingegaard counteren. De Sloveen leek het allemaal te overleven, maar brak finaal op de afsluitende Granon. In ruim vier kilometer tijd zou Pogacar bijna drie minuten verliezen op de latere eindwinnaar Jonas Vingegaard, die het geel overnam. (Lees verder onder de foto)

 ©  REUTERS

“Hitte is niet zo goed voor mij. Die dag was het bijna 35 graden”, vertelt Pogacar in zijn column. “Op de Col du Galibier was alles nog in orde, maar ik vergat een drankje met hydraten te drinken. Ik voelde me goed. Maar plots had ik geen energie meer, en niet genoeg drinken.”

De Sloveen is echter ook vol lof voor zijn concurrenten bij Jumbo-Visma. “Hun tactiek was uitstekend. Ze waren allemaal 100 procent en verpletterden mij met hun aanvallen, vooral op het vlakke gedeelte tussen de Col du Télégraphe en de Galibier. Daarna probeerde ik zelf aan te vallen, maar Vingegaard had er belang bij om te wachten op de hulp van Wout van Aert (die toen in de vroege vlucht was meegegaan, red.) en Primoz Roglic.”

Ronde van Vlaanderen

“Als ik nu terugkijk, denk ik dat er na de Galibier geen weg terug was”, stelt Pogacar. “Ik heb al mijn superkrachten daar achtergelaten. Als ik mijn gegevens zie, heeft dat me de laatste vier kilometer van de Granon de kop gekost.”

Pogacar had in diezelfde column overigens ook lof voor de Grand Départ in Kopenhagen, die qua atmosfeer volgens hem enkel te vergelijken is met de Ronde van Vlaanderen waarin hij deze lente voor het eerst startte. “Ik kreeg kippenvel bij de teampresentatie in Kopenhagen. Het was een heel leuke ontvangst die ik tot dan enkel had meegemaakt bij de Ronde van Vlaanderen”, aldus de Sloveen.

Meer over Tadej Pogacar

Aangeboden door onze partners