‘Chip 'n Dale: Rescue Rangers’ steekt liefdevol de draak met het Hollywood van nu. Dale heeft een ‘CGI-operatie’ ondergaan om mee te gaan met zijn tijd, Chip blijft handgetekend rondlopen. 

‘Chip 'n Dale: Rescue Rangers’ steekt liefdevol de draak met het Hollywood van nu. Dale heeft een ‘CGI-operatie’ ondergaan om mee te gaan met zijn tijd, Chip blijft handgetekend rondlopen. ©  Courtesy of Disney Enterprises, Inc.

FILMTIP. ‘Chip ’n Dale: Rescue Rangers’: feestje voor de kinderen van toen

Chip en Dale, de sympathieke eekhoorntjes die wij kennen als Knabbel en Babbel, krijgen eindelijk hun eigen film. Eentje die je anderhalf uur lang doet vergeten dat je het eigenlijk helemaal gehad hebt met al die reboots.

Wout Desmytere

Pa-pa-pa-pak ze dan, Rescue Rangers! Ko-ko-ko-kom eraan, wat een helden! Niet het bekendste liedje uit de stal van Disney, maar probeer het nu maar eens uit je hoofd te krijgen. Het lukt ons nog steeds niet, terwijl we als kind maar een handjevol afleveringen van Rescue Rangers op Ketnet hebben gezien. Het was zo’n televisieserie waar je je geen vragen bij stelde. Twee eekhoorns runnen, samen met twee muizen en een vlieg, een detectivebureau? Waarom ook niet.

Bijna 32 jaar na de laatste aflevering krijgt het duo een eigen film, al klinken ze dit keer helemaal anders. Weg zijn die hoge piepstemmetjes die ouders jarenlang de kast opjoegen. Die waren, zo vertelt de film ons, toch maar voor de schijn. Het verhaal speelt zich immers af in een wereld waarin mensen van vlees en bloed en tekenfilmfiguren samenleven en samenwerken.

De eekhoorntjes praten niet meer met piepstemmetjes, maar met de stemmen van John Mulaney en Andy Samberg. Dat is even wennen, maar wel aangenamer voor je trommelvliezen. 

De eekhoorntjes praten niet meer met piepstemmetjes, maar met de stemmen van John Mulaney en Andy Samberg. Dat is even wennen, maar wel aangenamer voor je trommelvliezen. ©  Courtesy of Disney Enterprises, Inc.

In die wereld zijn Chip en Dale twee acteurs, die als komiek John Mulaney en Andy Samberg (Brooklyn nine-nine) klinken eens de camera’s stoppen met draaien. Eerst is dat even wennen, maar uiteindelijk is het een pak aangenamer voor je trommelvliezen.

Na hun televisieavonturen zijn de eekhoorns met ruzie uit elkaar gegaan. Anno 2022 leidt Chip een eenzaam bestaan als verzekeringsagent, Dale is een acteur op retour die hoopt op een reboot van Rescue Rangers. Hij onderging zelfs een 'CGI-operatie’, om mee te zijn met zijn tijd. Chip, nog steeds met de hand getekend, heeft het niet voor reboots. Want die eindigen toch altijd met een popster die een veel te ernstige versie van het themalied zingt.

Franchises

Het siert de opperhoofden bij Disney dat ze de scenaristen de vrijheid lieten om het bedrijf volledig door de mangel te halen. Al zit er vast een uitgekiende strategie achter. Even zelfbewust de draak steken met het gebrek aan originaliteit om straks weer ongegeneerd vijftien volstrekt onnodige remakes uit te kunnen spuwen, zoiets. Je moet ze ons niet leren kennen.

Bovendien is niet enkel Disney kop van Jut. Herinner je je die griezelige creaturen met de dode ogen nog, die animatiefilms als The polar express en Beowulf onveilig maakten? Ze zijn opnieuw van de partij, als een amusante running gag.

Ook de griezelige animatiefiguren die The polar express of Beowulf bevolkten, duiken op. 

Ook de griezelige animatiefiguren die The polar express of Beowulf bevolkten, duiken op. ©  Courtesy of Disney Enterprises, Inc.

Een indrukwekkende stoet tekenfilmfiguren passeert trouwens de revue, van de ijsbeer uit de reclames van Coca-Cola tot personages uit South Park. En dan hebben we het nog niet over de muppets, kleifiguren en sokpoppen gehad. Eigenlijk is dit de film die Space Jam: A New Legacy vorig jaar probeerde te zijn. Een scherpe komedie die een hoop franchises door elkaar schudt en liefdevol met het Hollywood van vandaag lacht.

Maar waar Space Jam ons achterliet met het gevoel dat we net één langgerekte reclamespot hadden gezien, weet Rescue Rangers dat gevoel grotendeels te vermijden. Indrukwekkend voor een Disneyfilm. Het enige wat we ons afvragen, is of de kinderen van nu hier nog iets aan hebben. De film mikt meer op vroegtijdig nostalgische twintigers en dertigers. Laat ons gelukkig net tot die doelgroep behoren.

Meer over Filmrecensies

Aangeboden door onze partners