©  luc daelemans

Geproefd: is het lekker in living van Pino en Claudia uit ‘Mijn Keuken Mijn Restaurant’?

Genk -

Wie wil weten hoe sprookjes proeven, rept zich best naar een arbeiderswoning in Waterschei. Die toverden Pino Guarraci en dochter Claudia om tot een gastronomische poppenkamer, mét Pinokkio tegen de muur. Overheerlijk, of word je bij de neus genomen?

Lien Vande Kerkhof

Er was eens een poppenmaker in Italië die kok wenste te worden. Of moet dat ‘Genkse werfleider met Italiaanse roots’ zijn? Via het televisieprogramma Mijn Keuken Mijn Restaurant showde de man die Pino Guarraci heet zijn zuiderse kookkunstjes aan heel Vlaanderen, samen met zijn dochter Claudia. Twee lentes later baat het duo het huiskamerrestaurant Pino & Claudia uit in hun prachtige mijnwerkerswoning in Waterschei cité. Wie niet beter weet, zou zich in het poppenatelier van Geppetto wanen: knus, charmant, en een tikje kitscherig. Terwijl we binnen gluren in de landelijke keuken, dringen kaasachtige truffelaroma’s onze neusgaten al binnen.

(lees verder onder de foto)

 ©  luc daelemans

Omdat we bang zijn om een even lange neus als Pinokkio te krijgen, kunnen we niet anders dan de loftrompet afsteken over het wisselende driegangenmenu van 55 euro per persoon. Voor we aan gang één beginnen, houden we ons in om niet alle stukjes focaccia met olijven, tomaten en rozemarijn in één keer naar binnen te spelen. Ook gaat er nog een rijkelijke groentebouillon met ossobuco van kalf, kippenwit, parmezaan en ei aan het smulfestijn vooraf. Het kleurrijke voorgerecht oogt te mooi om op te eten. Toch zijn we blij dat we de Siciliaanse salade van gebakken courgette, aubergine, tomaat en pijnboompitten tot de laatste kruimel mogen oppeuzelen. Het geheel ligt op een bedje van verse tonijn, basilicumolie en verse tonijncrème, en wordt afgewerkt met een crunch van San Daniele-ham. Het hoofdgerecht? Handgemaakte ravioli met een vulling van Italiaanse streekkazen, verse truffel en zwarte peper en fleur de sel. Dat behoeft geen betoog: we duizelen van genot, al kan de fles huisrosé daar ook voor iets tussenzitten.

Eindigen doen we met de Seada - oftewel ‘zonnetje’ in het Nederlands: een gefrituurd gebakje met kaas en citrus waarvoor Piet Huysentruyt zelfs een knieval maakte voor televisiekijkend Vlaanderen. Terwijl we nog een limoncello van het huis achteroverslaan, schuiven Pino en zijn dochter een stoel bij aan tafel. Ook la mamma komt even piepen, want zij was vanavond het geheime ingrediënt. Hoewel het interieur deze stelling tegenspreekt, is er van houterigheid in dit huis geen sprake. Gastronomisch dineren was nooit eerder zo gezellig. Als kers op de taart weten we nu ook hoe sprookjes proeven.

Waarom hier gaan eten?

Pino en Claudia werken een gerechtje af. ©  luc daelemans

1. De unieke huiskamersetting in een knap gerenoveerde citéwoning. Naast houten Pinokkio’s vind je hier ook Disneyitems terug.

2. Het wisselende driegangenmenu. In april staat er bijvoorbeeld zwaardvis met kappers, kerstomaten en citroen op de kaart.

3. De hartelijke en hartstochtelijke bediening, zoals alleen rasechte Italianen dat kunnen.

Praktisch

Adres
Veertien Septemberlaan 36, 3600 Genk
Openingsuren
Enkel op zaterdagavond
Info

Meer over Eten en drinken

Aangeboden door onze partners

Niet te missen