© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

© Ina Vandewijer

thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:

Pavel Balta creëert kunstbrug 'I was her' in Ter Hilst

Hasselt -

Pavel Balta, een 28-jarige kunstenaar uit Moldavië, is erin geslaagd om in drie maanden tijd in Ter Hilst het kunstwerk 'I was here' te maken op een brug van 700² meter kaal beton.

Ina Vandewijer

"Via een Erasmusuitwisseling kwam ik naar België en ik haalde mijn master aan het PXL-MAD in Hasselt. Ik vind dat een geweldige school. Ik deed nog een extra cursus beeldhouwen erbij. Tijdens dat jaar werd ik uitgenodigd door Z33 (Huis voor Actuele Kunst, Design & Architectuur ) om een concept voor een sociaal multicultureel project te ontwerpen", vertelt Pavel."Tijdens de briefing vernam ik dat Ter Hilst een problematische wijk was met een heleboel sociaal-culturele problemen. Ik kreeg info over de bewoners, wat ze deden en hoe ze leefden. Het kwam erop neer dat mensen zich schaamden om in Ter Hilst te wonen. Ik ging zelf een kijkje nemen in Ter Hilst en dacht: Zjeezes, dat is helemaal geen slechte buurt. Mijn voorstelling van een getto is totaal verschillend van wat ik hier zag. Ik ben in veel landen geweest en daar zie je pas wat een getto is. In Ter Hilst is het schoon, de bloemperken zijn verzorgd met beeldjes erin, er is een gloednieuw wijkcentrum, er zijn speelpleintjes, er is veel groen, veel ruimte.""Eerst dacht ik dat Ter Hilst alleen de witte en bruine huizen waren aan de oostkant van de brug. Later ontdekte ik dat er zoveel meer Ter Hilst aan de andere kant was. Met een rijke geschiedenis van Alva en het dramatische verleden met de Boerenkrijg. De brug was eigenlijk een tunnel in het midden van twee werelden. Om eerlijk te zijn, de brug was echt een lelijk ding in deze mooie buurt. Dus besliste ik dat de brug mijn project zou worden. De brug was niet alleen een verbinding tussen twee delen van Ter Hilst maar ook de verbindingsweg met andere dorpen en gemeenten in de omgeving. En er wandelden veel mensen onderdoor. Voor mij de ideale plek voor kunst, waarnaar mensen kunnen kijken en van kunnen genieten.""Dit project was mijn eerste opdracht van die grootte en omvang", gaat Pavel verder. "De opdracht was: een kunstwerk vanuit interactie met mensen en vanuit die interactie een specifiek kunstwerk laten groeien. Ik ben altijd geboeid geweest door verhalen van mensen. Omdat ik nog niet voldoende Nederlands sprak, dacht ik: Oh nee, ik moet elke dag vrienden meenemen om voor mij te vertalen.""In Ter Hilst houden mensen van hun auto. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Als je immigreert uit een arm land en je eindelijk geld verdient, dan wil je iets kopen dat je altijd al gewild hebt, waarvan je al zo lang droomde. Zoals de man die om religieuze redenen niet zelf op de brug wou, maar wél zijn Rolex. Daarom ook die auto’s in het artwork. Ook verhalen uit hun jeugd wou ik horen. ‘I was here’ gaat over trots en niet over schaamte. Mensen houden ook van hun huizen. Marokkanen, Turken, Tsetsjenen, Vlamingen, Polen, zelfs onze Chinese dame Gui Fang. Het is zo’n kleurrijke multiculturele wijk. Ik zou hier graag willen wonen.""Ik kreeg hulp van sleutelfiguren uit de wijk: Murchide, de wijkwerkster, Hanan van Kaza Koala, Agnes van DOMO, Jolien en Andreas van Arktos, Marie van LIGO… Het nieuws spreidde als een lopend vuurtje en ik werd uitgenodigd om mee te eten en verhalen te delen. Tot ik helemaal zichtbaar was aan de brug. Mensen kwamen spontaan kijken en vragen stellen. Toen ik al heel wat verhalen verzameld had, ging ik naar huis en tekende ontwerpen van de mensen met hun verhalen. Die portretten op de brug zijn permanent. Die verhalen worden niet vergeten."Dag en nacht onder de brug"Het idee was om overdag te werken. ’s Nachts zou ik met de beamer de tekeningen projecteren op de muren van de brug. De compositie ontstond volledig organisch. Maar er kwamen meer en meer mensen dag en nacht naar de brug die vroegen of ze er ook op mochten staan. Mensen waren ook teleurgesteld toen ik een abstract doolhof van lijnen over hun mooie portretten schilderde. Maar toch kunnen ze zichzelf en elkaar nog herkennen. Het kunstwerk roept daarom verschillende emoties op.""Ik ben trots op dit deze brug. Het was een grote kans én een grote uitdaging voor een jonge kunstenaar. Ik ben blij dat ik de uitdaging aangegaan ben. Ik ben dankbaar voor de vrienden die me geholpen hebben om de eindmeet te halen. Ik heb al deze fantastische, vriendelijke mensen uit Ter Hilst mogen ontmoeten. Ik heb in hun huizen gegeten en verhalen gedeeld. Ik heb nooit het gevoel gehad dat dit een achtergestelde gevaarlijke buurt was, integendeel zelfs.Ik ben zelf een immigrant in dit land. En ik was welkom. I was here."Wil je de brug tot leven zien komen? Wil jij de gezichten van de mensen op de brug zien en hun verhalen horen? Op zaterdag 23 oktober vanaf 14. uur is er een groot feest in de wijk Ter Hilst bij de Magneet. Alle mensen die hun verhaal deelden en meewerkten aan dit kunstwerk zullen voor hun afbeelding hun plek innemen als een tableau vivant, een levend schilderij. Het Boerenkrijgcomité vertelt je graag alles over de historische achtergrond van het gewelf van de brug. Pavel Balta zal je persoonlijk door de lijnen van zijn concept leiden.

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio