© Chretien Paesen

COLUMN: Dromen van een stad zonder auto

Hasselt -

Chretien Paesen schrijft een column over het dagelijkse leven in Hasselt

Chretien Paesen

Vorig weekend, meestal een weekje vroeger dan andere steden, hield Hasselt de poorten dicht voor de auto. Althans toch voor de kleine ring en al wat daarbinnen leeft. De volledige zone werd verboden terrein verklaard voor alle gemotoriseerd verkeer. Niemand mocht er rijden en zelfs parkeren leek een zonde. Enkelen hebben dat ondervonden toen ze hun ijzeren ros mochten ophalen bij de sleepdiensten.De autoloze zondagen zijn ontstaan uit ecologische overwegingen. Te veel, te druk, te vervuilend, lawaai, gevaarlijk. Toen hingen de waslijnen nog vol geitenwollen sokken. Alle argumenten zijn in die tijd de revue gepasseerd. En dus vonden die steden dat het tijd was om voor één keer per jaar en voor één dag eens een voorbeeld te geven. Kwestie van sympathiek over te komen. En de meeste steden maakten er maar meteen een volksfeest van. Zo ook in Hasselt.Het mooie weer lokte duizenden naar buiten. Op fietsen, skates, gocarts, rolschaatsen of gewoon te voet maakten ze rondjes op de kleine ring. Onderweg hielden ze even halt bij een of ander muzikaal optreden, likten aan een ijsje of proefden van de hapjes doe de plaatselijke horeca aanbood. Op een eenzame politiemotard na ronkten er geen motoren in of rond de stadskern.We mogen ons uiteraard ook de bedenking maken of de eigenaars van huizen en appartementen mét garage ook zo blij zijn met een autoloze dag. Zij hebben per slot van rekening hopen geld neergelegd om hun auto ‘in huis’ te stallen. Zelfs de parkeerplaats vóór hun garage is een no parking zone. Het is vreemd om ons voor één dag te laten proeven van hoe het zou kunnen zijn. Om dan opnieuw, haast brutaal, terug te schakelen naar de oude geplogenheden voor de volgende 364 dagen. Maar iedereen is content.foto: HBvL

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio