©  AP

Nederlandse Van Vleuten pakt na debacle op de weg nu wel goud in de tijdrit: “Dit heeft zo moeten zijn”

De Nederlandse vrouwen hebben woensdag in de tijdrit glansrijk sportieve revanche genomen voor de mislukte wegrace eerder deze Olympische Spelen. Annemiek van Vleuten werd met overmacht kampioen, terwijl Anna van der Breggen naar het brons reed. Onze landgenote Julie Van de Velde zette woensdag de negentiende (op 25) chrono neer.

De Telegraaf en Belga

Na de raar verlopen wegrit van zondag, waarbij Van Vleuten per abuis dacht dat ze olympisch kampioen was, moest het gebeuren in de tijdrit. De aanloop was echter allesbehalve optimaal, nadat Van der Breggen dinsdag tijdens de training van haar fiets werd gerukt door een official. De schade viel gelukkig mee en dus verscheen ze gezond en wel aan de start.

Van der Breggen en Van Vleuten golden vooraf als twee topkandidaten voor het goud met twee grote uitdagers. De belangrijkste was Chloe Dygert, die twee jaar terug wereldkampioen werd en vorig jaar op weg naar een nieuwe wereldtitel hard onderuit ging. Naast de Amerikaanse was ook de Zwitserse Marlen Reusser een belangrijke outsider.

Van Vleuten vertrok als eerste van de twee Nederlanders en kende geen vlekkeloze start met een schakelfoutje. Ze was desondanks flink sneller dan iedereen. Van der Breggen noteerde de derde tijd achter de verrassend sterke Grace Brown uit Australië. De andere concurrenten, zoals Dygert, vielen flink tegen.

 

 ©  REUTERS

Opmars Reusser

Bij het tweede tussenpunt breidde Van Vleuten haar voorsprong alleen maar uit. Van der Breggen pakte wel veel tijd terug op Brown en moest in het laatste stuk nog een seconde goedmaken. Dat lukte, maar door een wederopstanding van Reusser werd de Nederlandse toch veroordeeld tot de derde plek. Het deerde Van Vleuten niet: zij mag eindelijk haar olympische titel bijschrijven.

“Yes!”, riep Van Vleuten in een eerste reactie. “Dit heeft zo moeten zijn, dit maakt het verhaal compleet. Ik heb er alles aan gedaan om hier goed te zijn. Het verhaal is rond.”

 

 ©  ISOPIX

Julie Van de Velde wordt negentiende in tijdrit: “Geen supergevoel maar ben tevreden”

Julie Van de Velde zette woensdag de negentiende chrono neer (op 25) in de olympische tijdrit voor vrouwen. Ze had voor de 22,1 km op en rond de Fuji International Speedway ruim vier minuten meer nodig dan de Nederlandse Annemiek van Vleuten.

“Het was een degelijke tijdrit. Ik had geen supergevoel maar ik denk dat ik tevreden mag terugblikken”, reageert ze. De wegrit van zondag zat niet meer in de benen. De 28-jarige Van de Velde reed in dienst van Lotte Kopecky, die vierde zou worden, en kwam zelf als 42e over de streep. “Ik was volledig gerecupereerd. Ik heb het twee dagen heel rustig gedaan, dus dat speelde geen rol meer.”

 

 ©  AFP

Net voor Van de Velde zou starten, begon het licht te druppelen maar uiteindelijk kon ze haar tijdrit toch op een droog parcours afwerken. “Gisteren hadden we wel verkend in de regen dus ik wist hoe ik de bochten moest aansnijden”, legt ze uit. “Het ging vandaag heel snel in de afdalingen. Op de licht oplopende stukken probeerde ik een hoog vermogen aan te houden, wat veel pijn deed op de steilere stukjes.”

Van de Velde werd vorige maand tweede op het BK tijdrijden achter Lotte Kopecky. Die startte woensdag niet omdat ze volgende week wil scoren op de piste. “Dit was zeker iets voor haar. Ze zou zich in de afdalingen als een bommetje naar beneden kunnen smijten en haar power zou ze tijdens de stukken bergop goed kunnen gebruiken. Maar het zou te veel zijn als ze dit er ook nog bijneemt naast de piste.”

Volgens Van de Velde zit Lotte Kopecky, die op de piste de ploegkoers (met Jolien D’hoore) en het omnium rijdt, “in de vorm van haar leven”. “Ik hoop echt dat ze die medaille kan pakken. Het is haar heel hard gegund.” Voor Van de Velde zitten de Spelen er nu op. Ze verlaat Japan met een dubbel gevoel. “In de wegrit kon ik in het eerste deel mijn werk doen maar ik was graag wat langer bij Lotte gebleven om haar nog te helpen. Dat was voor mezelf een kleine ontgoocheling. De tijdrit heb ik aangepakt als een extraatje en ik heb ook proberen te genieten.”