© Francis Masure

COLUMN Francis Masure: Sint-Truiden is een leuke stad om in te wonen

Sint-Truiden -

Francis Masure schrijft een column over het dagelijkse leven in Sint-Truiden.

Francis Masure

39 jaar geleden verzeilde ik als jonge West-Vlaming in Sint-Truiden. Ik was vlug geïntegreerd, vond er zelfs de vrouw van mijn leven (ben er ook mee getrouwd) en voelde me al snel Truienaar. Ik leerde de Truienaar kennen als een warme en sociale mens, weliswaar met soms een scherp randje, vandaar ‘e ras apoat’.

Vooral de laatste jaren heb ik ze zien veranderen, die Truienaren. Recht evenredig met de opkomst van de sociale media. Vroeger waren er ook wel eens discussies over de gang van zaken in de stad, maar die werden aan de toog gevoerd tussen pot en pint. Tussen veel potten en pinten, zodanig dat er de dag nadien nog bitter weinig overbleef van de gal die uitgespuwd werd.

Tegenwoordig is de situatie toch lichtelijk veranderd. Als er iets op de asociale media verschijnt, zijn de commentaren soms hemeltergend. En ze verdwijnen niet de volgende morgen. Integendeel, ze worden nog wat opgeklopt door mensen die denken dat ze de wijsheid in pacht hebben, gretig gedeeld op deze onuitputtelijke bron van ergernis. Zogenaamde nieuwssites, onder het mom van ‘de Truiense dossiers, doorgespit’ spreiden er fier de met veel ijver blootgelegde bagger tentoon.

Er wordt gezegd dat in Sint-Truiden de politiek op het scherp van de snee uitgevochten wordt. Maar het is nog erger: oppositie en meerderheid staan met getrokken messen lijnrecht over elkaar. Zelfs binnen de coalitie wordt er duchtig met bloemen gegooid, maar dan wel met de potten er nog aan. En de media kijkt verlekkerd toe vanaf de zijlijn om dan met ronkende titels uit te pakken. Met als gevolg dat we op den duur met een deel verzuurde en gefrustreerde Truienaren blijven zitten die per se hun mening willen verkondigen, tegen het onfatsoenlijke af. Gooi daar nog eens de woke en snowflake generatie bij (mijn dochter kwam thuis met dit nieuwerwets woord waarmee blijkbaar mensen aangeduid worden die door hun beschermende opvoeding heel gevoelig reageren op sociale thema’s) en de boel is compleet. “Man man man, miserie miserie miserie”, om Fernand Costermans te citeren.

Als grote schuldige duid ik de coronacrisis aan en ook wel het slechte weer van de laatste elfendertig dagen. Echte sociale contacten zijn tot een minimum herleid en dan durft het scherpe randje van de Truienaar wel eens de bovenhand halen. Maar we hebben er intussen een heerlijke lenteweek opzitten en het virus ligt stilaan zieltogend in de goot. Ik stootte deze week op een simpele post op Facebook van een Truiense niet zo jonge dame: “Sint-Truiden is een leuke stad om in te wonen.” Meer was het niet en toch kwamen daar honderden positieve reacties op. We zijn terug op de goeie weg.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio