© Shanna Wouters

Column Shanna Wouters: Moeders!

Beringen -

Shanna Wouters schrijft een column over het dagelijkse leven in Beringen.

Shanna Wouters

Moeders... een onderwerp waar veel over te schrijven valt. Één uitspraak doen ze ooit allemaal: "Ik krijg er grijs haren van!". Met die 'er' doelen ze op de kinderen. Door de jaren heen zijn Moeke en ik best wel innig geworden, dat maakt ook dat het af en toe dondert en bliksemt in het huis, maar dat hoort erbij. In mijn puberjaren had ik heus wel momenten dat ik niet geloofde dat mama en bij uitbreiding volwassenen wisten wat het leven was. Vaak ook omdat de digitalisering, die toen in opmars was, zorgde voor een generatiekloof. Ik herinner me een stelletje uit de kennissenkring wiens echtgenote geen benul had van bankzaken en dus niet kon werken met een bankkaart. Als haar echtgenoot geen cash geld meegaf, kon ze geen boodschappen doen. Voor mij was zoiets wereldvreemd zijn, voor hun generatie was een bankkaart niet iets waar je groot mee werd. Nu wordt door de jeugd een keertje geswipet of scannen ze de QR-Code en de rekening is betaald. Alles is 'vereenvoudigd'. Maar het is niet altijd eenvoudig om op 6 social mediakanalen up-to-date te blijven, mee te zijn met alle digitale documenten, de actualiteit te volgen en nog adem te halen. Ik zie Moeke daar soms moeite mee hebben. Dus neem ik die digitale papiermolen graag over terwijl zij zich bekommert over de dingen waar ik het fysiek moeilijker mee heb. Maar ook dat fysieke botst bij haar wel eens op beperkingen, voornamelijk door datgene wat ook grijze haren meebrengt. Neen, dat is niet dochterlief maar haar derde jeugd die ze doormaakt. Net zoals zij zorgt voor mij, probeer ik te zorgen voor haar. Al heb ik door ervaring geleerd dat een moeder zich niet laat bemoederen. Je mag ouders in het algemeen geen advies geven over hoe ze kwaaltjes moeten behandelen. Je mag ze niet met raad en daad bijstaan, óók al heb je het advies van de dokter wel degelijk mee. Ik merk in de vriendenkring dat ik dit niet alleen ervaar. Je blijft hun kind, dus moeten zij voor jou zorgen, niet andersom. Jij moet dus blijven luisteren naar hun adviezen, zij niet naar het jouwe. Daar kunnen ze behoorlijk koppig in zijn. Er zijn maar een paar momentjes in het jaar waarop dat gedachtengoed wordt losgelaten. Eentje daarvan is moederdag. Het moment voor mij om Moeke eens uitgebreid te verwennen. Met een heerlijk ontbijtje samen. Het viswinkeltje in Mol waar ik onlangs mijn 'boeksering' haalde, heeft naast de prachtige shop met vele verse vis ook een cateringafdeling. Er zijn ook ontbijtmanden, dat leek me een ideale verrassing op Moederdag! Dus ging de bel afgelopen zondag thuis in alle vroegte. Wanneer ze de deur opende, werd Moeke overdonderd met een royaal ontbijt met bubbels. Zo eentje met alles erop en eraan, versgeperst fruitsap, huisbereide vissalades, een assortiment charcuterie, lekkere broodjes en koeken, roerei en spek, pannenkoeken, koffie en nog zoveel meer. Kortom, het kon niet op. Ja, ze zat te glunderen aan tafel, te genieten van al dat lekkers en toch... kreeg ze weer een grijs haar meer. "Allez, dat had toch niet gehoeven hé, met een boke met choco ben ik ook al content." Moeders, zucht!


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio