© Marie-Thérèse Olaerts

Hemel op Aarde

Column

Marie-Thérèse Olaerts

Hemel op AardeDochterlief weet te zwijgen. Maandenlang verklapte zij niets over de nobele plannen van onze buren.“Lange tijd voor corona toesloeg waren zij al met uw feest bezig!” Wij werden bij onze thuiskomst overweldigd. Onze buurtschap toverde: huis en omgeving werden stijlvol versierd, inclusief Zutendaalse vlaggen èn avondverlichting. Dankzij hun actie kreeg ons 5O-jarig huwelijksjubileum zoveel weerklank. Wij ontvingen tientallen spontane, goedkeurende reacties. Wandelaars, fietsers, passerende automobilisten, zelfs toeristen van elders in het land, lieten hun waardering blijken. En Zutendaal kwam in beweging… richting onze brievenbus. Die werd overspoeld door een mini- tsunami van wenskaarten. Zovele hartelijke wensen van lieve mensen. Ook ‘Alice van Nel, Genker buurmeisje’, liet haar blijde boodschap achter. Eén na één lees, herlees ik de felicitaties. Genietend en ‘proevend’ alsof het pralinen zijn. Heerlijk!Wat knalt daar zo luid? Hagen aan de straatkant, werden opgesmukt met gouden ballonnen. De bloedhete septemberzon zorgt voor knallers vergelijkbaar met kogelgeschut van ‘mijnheer FN’. Daar zijn de buren, met een verse lading ‘mond-geblazen’ ballonnen.“Gouden bruiloft vieren, dat is niet iedereen gegeven. Het is om jaloers op te zijn”, mijmert iemand. Begripvol knikkend… neem ik haar bloemenruiker in ontvangst. “Vazen alstublieft!” smeek ik binnensmonds. Glimlachend worden ze uitgeleend door buurvrouw Eliana, geflankeerd door haar ouders. Zij vierden ook hun gouden bruiloft… zonder ‘toeters en bellen’. Jammer.Kennissen, vrienden en familie, kwamen een kijkje nemen, èn applaudisseren. Onze grote kleinkinderen kregen te zien, wat buurtwerking betekent, ‘iets over hebben voor elkaar’: tijd, energie, solidariteit,… “Bij mijn ouders werd dat niet meer gedaan!” zegt onze schoondochter. “In Zutendaal gelukkig nog wel!” reageert zoonlief met heimat-trots. Ontroerend schoon is de passage van Kiana, met pasgeboren zoontje op wandel. “Wij kwamen hier langsgereden, toen we naar huis kwamen met ons zoontje, hij is op 2 september geboren in het ZOL. Hier was het zo schoon versierd.Hier is onze wenskaart, wij komen jullie feliciteren!” Lei Lenaerts, 19 dagen jong, slaapt gelukzalig. Zoveel geluk, zo klein verpakt! Mijn handen jeuken, maar… niet knuffelen, niet aanraken. Ontroerd druk ik mijn dankbaarheid uit, voor de hemel op aarde aan onze voordeur.Buurjongen Robin en zus Sarah, offreren samen, een bijzondere orchidee. “Dat doen ze uit zichzelf!” merkt mama Marga op. “Van ganser harte!” Hun waardering voelt hemels aan, als een warm kersenpitkussentje in je rug, op koude avonden.Dank aan u allen! Feest vieren mag nu niet. Maar, ‘wat in het vat zit, verzuurt niet!’


    Immo

    Auto's in de kijker

    Jobs in de regio