COLUMN: Trudaqua

Print
COLUMN: Trudaqua

Foto: Francis Masure

Sint-Truiden - Trudaqua

Staycation, een van die nieuwerwetse woorden waar corona onze Nederlandse taal mee verrijkt heeft. We zouden nu in het zuiden van Frankrijk vertoeven maar gezondverstandsgewijs hebben we besloten om hier te blijven. Dus dan maar eens op verkenning door onze eigen stad. Curieus als ik ben, curieuzeneuzemosterdpot placht mijn moeder zaliger al eens te zeggen, -waar die mosterdpot vandaan komt is onduidelijk en heeft waarschijnlijk niets met mosterd te maken- wou ik eens gaan kijken op het Cosmoplein, voorlopig nog beter gekend als de Groenmarkt, hoe het zit met onze dansende fonteinen. Het ziet er echt waar fantastisch uit. IJzeren hekken sluiten de boel nog af, zo is het duidelijk dat het mooiste plein van Vlaanderen nog niet klaar voor gebruik is. Het is nog even wachten op de ceremoniële inspuiting van de fonteinen.
Dan maar eens gaan zien naar het nieuwe zwembad. De vergelijking met Plopsaqua, tussen Landen en Hannuit, (Gertje heeft dat goed gezien om juist aan de voordeligste kant van de taalgrens zijn zwembad neer te poten) raakt voorlopig kant nog wal. Dat ons eigen Trudaqua op het eind van dit jaar reeds kant en klaar zou zijn lijkt mij heel sterk. De afbraak van het oude zwembad is wel reeds begonnen. Enkele weken geleden liet de gemeente nog weten dat er memorabilia van het zwembad te koop waren. Wie zou nu in godsnaam iets van het oude zwembad in huis willen halen. Uit pure nostalgie heb ik nog even overwogen om zo’n blauw kledingbakje aan te schaffen. Je kent het nog wel: dat veelal ‘vieselijk’ plastieken ding waar je je kleren moest aan ophangen. Een bron van ergernis als je tot de constatatie kwam dat er op het laatste geen plaats meer was voor je onderbroek, die dan maar in je schoenen propte, die dan op de natte vloer vielen.
Om een glimp van het in aanbouw zijnde Bloesembad op te vangen moet je wel langs Trudobron je weg zoeken door het kabouterbos. Ik wist zelfs niet dat dit nog bestond, mijn dochters geloven niet meer in sprookjes, vandaar dat ik er al lang niet meer geweest ben. Maar het ziet er wel proper onderhouden uit, de kaboutertjes van de gemeente doen hier hun werk. Je passeert er ook langs de vroegere jeugdherberg ‘De Tochtgenoot’. Die bestaat intussen niet meer en is vervangen door ‘ ’t Klokhuis’ van jeugdvereniging Habbekrats. Een organisatie waar ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord heb. Zo zie je maar dat door eens te gaan ‘snaate’ er nog heel wat zaken te ontdekken vallen in Sint-Truiden.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio