COLUMN: Het protocol

Print
Sint-Truiden - Francis Masure schrijft een column over het dagelijkse leven in Sint-Truiden.

Op 3 juni sprong menig cultureel activist een gat in de lucht. Het spreekwoordelijke gat in de lucht was dusdanig groot dat van de weeromstuit (weeral een prachtig woord uit onze Nederlandse taal) de hemel opklaarde en er een prachtige blauwe hemel verscheen met 14 dagen verschrikkelijk goed weer als gevolg. Première Wilmès liet doorschijnen dat culturele activiteiten tot 20 deelnemers, weliswaar zonder publiek, terug toegelaten zouden worden vanaf 8 juni. Eindelijk kon het Truiens verenigingsleven zich weer op gang trekken. Het gonsde dan ook van de activiteit binnen de lokale besturen van menig vereniging. Eindelijk gedaan met die online meetings, geen gezoom, geskype, geteams, geweb.ex, gewhatsapp of gefacetime meer. Een lichtpunt in deze figuurlijke donkere tijden.

Maar toen kwam het protocol. Mensen die een blaasinstrument bespelen en zangers werden direct gefnuikt in hun enthousiasme en gebrandmerkt als ‘superspreaders’. Voor hen geen blij weerzien met de soortgenoten. Maar goed, brave burgers als we zijn, hebben we dit natuurlijk ondergaan als een lam dat naar de slachtbank geleid wordt.

Nu is er een nieuw protocol in fase 4, waar ook de blazers en zangers eindelijk aan de slag kunnen. Hoewel we als bestuur van blaaskapel De Oppenheimers beseffen dat het noodzakelijk is dat alles zo veilig mogelijk verloopt, moesten we toch even slikken toen we het vermaledijde protocol doornamen. Een risicoanalyse en draaiboek opstellen, nadenken over crowd management, een corona-aanspreekpunt aanstellen, het condensatievocht uit instrumenten in een doekje opvangen. Mondmaskers voor de zangers, gelukkig nog net niet voor de muzikanten die een blaasinstrument bespelen. Het CERM (Covid Event Risk Model) raadplegen, een circulatieplan om naar het toilet te gaan, registratieformulieren opstellen, een leidraad van 35 pagina’s instuderen. Muzikanten moeten 2 meter afstand houden en 4 m² ter beschikking hebben. Er zullen nogal wat repetitielokalen en parochiezalen een bouwaanvraag moeten indienen om daaraan te voldoen. Maar we hebben het geflikt. Gisteren hebben we onze eerste coronaproof repetitie gehouden. Het deed echt deugd.

Ook evenementjes met publiek mogen terug, mits inachtname van de social distancing. Naar het schijnt heeft theater De Roxy plannen om het oude RTT-gebouw in te palmen om al hun fans een plaatsje te geven. Maar Truienaars zijn vindingrijk als het om organiseren van feestjes gaat. Zo ook onze schepen van cultuur Reniers, een Bink in hart en nieren, heeft een tof initiatief uitgevonden: Kòõzjei in de kóttei (vakantie in de buurt). Wel eens curieus of er op het laatste moment niet een of ander protocol roet in het eten zal gooien.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio