COLUMN: Sint-Rochus en corona

Print
Kortessem - Jo Lambrechts schrijft een column over het dagelijkse leven in Kortessem.

Al drie maanden zijn we in de ban van de pandemie Covid-19. Ik lag die dagen met hoge koorts in bed. Daarenboven moest ik voor een onderzoek naar het ziekenhuis. Je vreest dan als risicopatiënt het ergste. Gelukkig is het goed afgelopen. Vreemd genoeg las ik onlangs dat de pest uitbrak in 1720, de cholera in 1820, de Spaanse griep in 1920 en nu het coronavirus in 2020. Zouden er toch demonen zijn die om de eeuw onheil scheppen? Of zijn wij gewapend met onze heiligen tegen dit verschrikkelijk virus?

Sint-Rochus van Montpellier was een pelgrim die in de pestperiode zieken ging helpen en sommigen zelfs kon genezen door middel van de wijnvlek op zijn linker zij, in teken van het kruis. Op de blog van Pierre Diriken over de ‘Rochussen in Haspengouw’ ontdekken we dat ook hier in de buurt meerdere kerken en kapellen naar hem genoemd zijn. In de Oudeweierstraat in Vliermaalroot staat nog een kapelletje en ook de kapel op het Herbroek. Daar kunnen we rustig bidden voor beterschap! We kunnen ook daadwerkelijk op een positieve manier meewerken door ons strikt aan de opgelegde regels te houden zodat we respect tonen voor elkaar en zeker voor de mensen in nood. Zo leer je vele vrienden nog beter kennen op een andere manier.

Corona brengt in ons dorpje heel wat solidariteit teweeg. Dorpsgenoten die zich spontaan en onbezoldigd aanbieden om te helpen. Bijvoorbeeld fotografe Amélie Soenen die raambeertjes en witte lakens mooi in beeld brengt en glazenwassen Kristof Bamps die gratis ramen gaat wassen voor de mensen die werkzaam zijn in de zorg. Colette Steyls en de dames van Ferm die mondmaskers maakten en Hartelijk Kortessem die ze onder de behoeftigen verdeelt. De Jongenschiro die wafels bakt voor Huyse Fliedermael, Febe Knuts die meer dan 600 kaartjes maakt voor bejaarden en zieken, enzovoort. Schitterend! Maar ook mensen die beroepsmatig rechtstreeks ten dienste staan van de coronapatiënten. Die zich zelfs extra inzetten, zelfs ten koste van hun eigen veiligheid. Dat is toch geweldig!

Door de economische werkloosheid is het voor sommigen wat moeilijker, ook voor de lokale zelfstandigen die weinig omzet halen. Doch wij kunnen ze wel nog blijven steunen. Zo zijn we in het weekend altijd lekkere maaltijden gaan afhalen in ’t Raedthuijs, de Smooksjuur en het Boescafé en hebben we zelfs een virtuele wijndegustatie gevolgd door wijnhuis Christiaens. Grappig was het moment wanneer ik een brood uit de broodautomaat wilde draaien, terwijl bakkersvrouw Jeanine die net aan het vullen was. “Zèk mèr wa moet heubbe, jong?” Vanop 1,5 meter wiep ze het brood naar mij, waarop ik de euro’s terugsmeet.

Volgens deze krant kelderde de verkoop van scheermesjes. Ikzelf heb het aan den lijve ondervonden. Mijn madam maakte altijd de opmerking dat ik mij maar half scheerde…Neen, ik hou niet van half werk, doch mijn glas is altijd halfvol! Wat corona al niet met een mens kan doen? ;-)


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio