COLUMN Blokje om

Print
Tessenderlo - Luce Rutten schrijft een column over het dagelijkse leven in Tessenderlo.

Coaches en therapeuten verkondigden de boodschap al jarenlang: wandelen is een prima middel om depressie, burn-out, moedeloosheid, neerslachtigheid en verdriet te lijf te gaan. De therapie bespaart je kosten zowel als ongewenste neveneffecten. Ze kan ook preventief worden ingezet want maakt je sterker. Stappend produceert je body smeerolie voor scharnieren en motor en injecteert je bloed met verdelgingsstof tegen allerlei vieze beestjes. Beweging zou zelfs de aftakeling van je hersens vertragen. Maar verwende westerlingen zitten opgescheept met een consumentenreflex van argwaan: remedies die niet in het assortiment van de apotheek zitten, zijn die wel een cent waard? En toch werden wij allemaal, inclusief de hardnekkigste zitvleeskweekers, dit voorjaar vurige adepten van de bewegingscultus. Corona kreeg de ommeslag in een vingerknip voor mekaar.

Door een gelukkige speling van het lot mocht ik meer dan veertig jaar geleden de weldoende werking van het ‘blokje om’ al aan den lijve ervaren. In examentijd maakten we met een hecht groepje studenten elke avond een uurtje vrij om samen door het groen te benen en alle stress weg te kwebbelen. ‘Kom op tijd en stond even uit je kot in goed gezelschap’, dat devies voerden we eensgezind in ons vaandel. Die ommetjes bleken erg heilzaam als tankbeurten van frisse energie. Bijna een halve eeuw later word ik door corona plots opnieuw tot ‘kotbewoner’ gebombardeerd. En kijk, de bijhorende ommetjes eisen prompt ook hun revival op. Het lijf sputtert ontevreden als het niet op tijd en stond wat kilometertjes te verstouwen krijgt. Het is de voorbije decennia in dat opzicht dan ook schandalig verwend. Hoeveel mijlen zou ik samen met mijn wederhelft niet per benenwagen hebben vermalen? Trektochten zijn onze favoriete vorm van vakantie. Tussendoor stillen we de honger met dagtochten en tripjes. Zeven weken alleen vanuit het eigen adres een luchtje scheppen? Geen probleem! Velden en bos in overvloed binnen bereik.

We trekken er braafjes met ons tweetjes op uit maar wandelen nooit alleen. De hele dag door marcheren er koppels van alle leeftijden door onze wijk. Geregeld passeert een compleet gezin. Een paar kilometer verderop, waar manlief vorige jaren de overgroeide paadjes vrij moest hakken, treffen we nu dubbel zo brede wegels. Achter elke bocht kan plots een stel mountainbikers opduiken. Op een zonnige zondag telde ik meer dan dertig tweewielige recreanten (solo of in duo) op ons traject door onbewoond groen. Zelfs de steilste afdalingen en de meest geaccidenteerde shortcuts blijken zeer gegeerd bij de sportieve fietsers. Geen enkel paadje op onze Rodenberg en in de Schoterse bossen ontsnapt nog aan de veroveringsdrang van met moderne technologie gewapende stappers. Het wandelknooppuntennetwerk ontgrendelde heel het Merodegebied en recentelijk trekken wandel-gps en apps als OsmAnd, Wikiloc en RouteYou de evolutie nog een flink eind door. De laatste tijd is het in onze bossen drukker dan in het centrum van het dorp. Als brave burger doen hubby en ik er alles voor om de afstandsregels te respecteren. Wij die nooit op de latten staan slalommen stilaan als een pro. Fitnesscoaches, therapeuten, dokters en pillen, skivakantie … kijk eens aan waarop je als wandelaar allemaal kunt besparen!


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio