Ondanks verbod nodigt Jean-Marie Dedecker tweedeverblijvers nu al uit aan zee

Print
Ondanks verbod nodigt Jean-Marie Dedecker tweedeverblijvers nu al uit aan zee

Foto: Photo News

Wie een tweede verblijf heeft aan de kust of in de Ardennen mag daar ook op 18 mei nog niet naartoe. De beslissing van de Nationale Veiligheidsraad zet kwaad bloed bij enkele kustburgemeesters. Jean-Marie Dedecker, burgemeester van Middelkerke, nodigt de tweedeverblijvers alvast uit aan zee. “Mijn politiezone zal dat niet meer controleren.”

Jean-Marie Dedecker is kwaad. Dat is zijn tweede natuur, dat klopt, maar de burgemeester van Middelkerke kan er met zijn verstand niet bij dat de Nationale Veiligheidsraad mensen met een tweede verblijf ook na 18 mei verplicht om daar nog even weg te blijven. Tijdens het vragenuurtje in de Kamer straks is hij alvast van plan de premier te ondervragen. “Wilmès is wereldvreemd”, foetert hij. “Ze kijkt enkel naar Frankrijk om beslissingen te nemen.”

LEES OOK. Kust gaat in tegen Nationale Veiligheidsraad: tweedeverblijvers toch welkom vanaf 18 mei

Er zullen ongetwijfeld ook wetenschappelijke redenen zijn om die beslissing te nemen?

“Ik zou niet weten welke. Soms luister ik wel eens naar Marc Van Ranst en hij verkondigde weken geleden al dat het weinig uitmaakt waar je in uw kot blijft, zolang je je maar houdt aan de regels van social distancing. Ook het argument dat we weg moesten blijven van de kust om de druk op de ziekenhuizen laag te houden, is niet meer van tel. Ik snap dan ook niet dat zoiets beslist is.”

U roept op om toch naar de kust te komen?

“Natuurlijk. We leven hier van het toerisme. Het zeewater staat veel ondernemers hier aan de lippen. Er is toch geen enkele reden om hier weg te blijven? De mensen mogen zich verplaatsen om op bezoek te gaan, ze mogen surfen en op het strand wandelen, maar ze mogen niet in hun tweede verblijf? Ik snap dat echt niet.”

De Nationale Veiligheidsraad verbiedt het, dus moet u er zich wel aan houden.

“Er is volgende maandag een overleg met de kustburgemeesters gepland, waar we met een eensgezind standpunt naar buiten komen. Maar de agenten van mijn politiezone zullen dat in ieder geval niet meer controleren. En ik zal niet de enige zijn die dat beslist. Wat kan de politie ook doen? Als agenten iemand onderweg tegenhouden, hoe weet je dan of die gewoon op bezoek komt of naar zijn tweede verblijf op weg is? Moeten we die mensen tot op hun bestemming gaan volgen misschien?”

Het draait natuurlijk om burger- en verantwoordelijkheidszin. Een burgemeester die oproept tot burgerlijke ongehoorzaamheid: het is ongezien.

“Daar lig ik niet wakker van. Ze mogen me komen oppakken als ze willen. Absurd is het. We leven in het land van Margritte.”