Huis Vergeet-Me-Nietje is ontmoetingsplaats voor kankerpatiënten

Print
Bree - Huis Vergeet-Me-Nietje is een ontmoetingsplaats voor kankerpatiënten of voor hun nabestaanden. "Veel kankerpatiënten willen hun kinderen niet lastig vallen met klachten over hun ziekte. Daarom biedt ons inloopcentrum een luisterend oor aan iedereen die met kanker geconfronteerd wordt", zegt Els Deckers uit Maaseik. De gepensioneerde vrouw heeft intussen helemaal haar draai gevonden binnen de vzw.

"Ook nabestaanden en vrienden/familie van kankerpatiënten zijn dus welkom. Een afspraak is niet nodig", zegt Els Deckers. Zij is al ongeveer één jaar vrijwilliger bij Huis Vergeet-Me-Nietje. "Onze organisatie is een inloophuis voor wie op de een of andere manier geconfronteerd wordt met kanker. Tijdens de openingsuren is men vrij om binnen te komen en een babbeltje te slaan. Sommige mensen komen omdat ze met lotgenoten over hun ziekte willen praten, andere mensen willen graag een individueel gesprek met een vrijwilliger. Iedereen heeft hier trouwens een opleiding communicatie gekregen. Zo weten we hoe we mensen met verdriet moeten opvangen en moeten reageren in bepaalde situaties."

"Daarnaast zijn er ook regelmatig activiteiten", vertelt Deckers. "Dat kan gaan van een wandeling tot een zangmoment. Ook is er af en toe een masseuse aanwezig die voor ontspanning zorgt."

Voor de 39-jarige Ellen is praten heel belangrijk. De alleenstaande vrouw heeft sinds september borstkanker: "Ik vind het aangenaam dat men hier aan je vraagt hoe met je gaat. Dat mis ik vaak. Ook van de meditatie die hier regelmatig plaatsvindt, geniet ik. Het helpt om mijn hoofd leeg te maken."

Els heeft een goede reden waarom ze bij Huis Vergeet-Me-Nietje vrijwilliger is: "Nadat ik op pensioen ging, miste ik iets in mijn leven. Ik ben altijd maatschappelijk werkster geweest en ik wou terug mensen helpen. Ook het feit dat ik mijn vader, schoonmoeder en enkele vriendinnen heb verloren aan kanker, speelde daarbij een grote rol. Spijtig genoeg waren de twee enige inloophuizen bij mij in de buurt in Hasselt en in Sittard. De ene ligt te ver en de andere is in Nederland, waar een andere wetgeving voor vrijwilligers geldt. Nadat ik het nieuws hoorde dat het huis in Bree openging, heb ik mij dan ook zo snel mogelijk aangemeld."‘Ik ben meestal aanwezig tijdens het inloopmoment op dinsdagnamiddag. Als gasten voor de eerste keer naar hier komen doe ik een intakegesprek. Ik laat de mensen hun verhaal vertellen en probeer ze dan zo goed mogelijk te helpen. Soms zijn dat heel schrijnende verhalen waar je wel stil van wordt. Het is altijd moeilijk voor iemand, als je te horen krijgt dat je nog maar enkele maanden te leven hebt. Gelukkig heerst er hier een goede sfeer. Er vinden serieuze gesprekken plaats, maar er is ook ruimte voor grappen en grollen.’‘

"We merken vaak dat gasten hun verhaal niet altijd kwijt willen aan hun eigen kinderen", vertelt Deckers verder. "Veel kankerpatiënten willen hun kinderen niet lastigvallen met hun problemen. Daarom is het zo goed dat mensen hier met vertrouwenspersonen kunnen praten. Iedere leeftijdscategorie komt hier trouwens langs. We zien zowel jong als oud"

Intussen is Huis Vergeet-Me-Nietje alsmaar populairder aan het worden: "Bij de opening van onze vzw hoopten we op zo’n vier à vijf gasten per week. Momenteel komen er zo’n vijftien à twintigtal mensen langs per middag. Dat is natuurlijk fijn", zegt Andy Vrolijkx. Hij is de oprichter van het inloophuis. Zes jaar geleden verloor hij zijn moeder aan kanker. "Twee dagen later werd ik vader. Die twee gebeurtenissen hadden een grote impact op mijn leven. Het jaar erna heb ik meegedaan aan Levensloop Maaseik en zo ben ik via via in de organisatie van het event terechtgekomen. Ik heb toen het idee voor een inloophuis in de regio van Bree gelanceerd bij burgemeester Liesbeth Van der Auwera (CD&V). Het andere inloophuis Erika Thijs in Hasselt was gewoon te ver voor inwoners uit onze streek. De burgemeester en de stad Bree gaven hun steun en de rest is geschiedenis.’‘

"Limburg is met haar vier inloophuizen de provincie met de meeste inloophuizen in Vlaanderen", legt Vrolijkx uit. "In bijvoorbeeld West-Vlaanderen is er maar één. Onlangs kwamen er mensen helemaal van Gent om te kijken hoe wij het hier doen. Ze waren van plan om zelf een inloophuis op te richten in Oost-Vlaanderen. Dat iemand twee en een half uur rijdt om naar jouw uitleg te luisteren, geeft natuurlijk veel voldoening."

Huis Vergeet-Me-Nietje is momenteel volop bezig om nieuwe vrijwilligers te zoeken. "Zo kunnen we langer open zijn en meer activiteiten organiseren", zegt Deckers. Zij heeft het helemaal naar haar zin bij de vzw. "Mijn werk als vrijwilliger heeft al voor leuke verrassingen gezorgd. Zo zijn er al mensen langsgekomen, die ik van vroeger kende. We hadden elkaar al jaren niet meer gezien en herkenden elkaar zelfs niet op het gezicht. Wanneer je dan eindelijk doorhebt wie de andere persoon is, is dat vaak een leuk weerzien."


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio