COLUMN: Zonnepaneeltjes in het bos

Print

Foto: Dirk Ottenburgs

Wellen - Dirk Ottenburghs, medewerker van natuurvereniging Limburgs Landschap vzw, leidt ons rond in de wondere wereld van fauna en flora in de Limburgse natuur.

Tussen de regenvlagen door wandel ik door een klein bosje in Ulbeek, deelgemeente van Wellen. Bosrestantje van wat ooit een mooi boscomplex moet geweest zijn. Maar in Zuid-Limburg moeten we jammer genoeg tevreden zijn met bossen waar je – met wat moeite – met een stok over kan gooien.
Toch blijven deze plekken de moeite. Want zo stoot ik op een prachtig wit tapijt van bosanemonen. Deze typische bosplant duikt op en is de stille getuige van de vervlogen macht en pracht die op deze plek ooit stond. Een mysterieus en – toen wellicht – ondoordringbaar bos waarover aan de haardvuren van de toenmalige bewoners de meest schrikwekkende verhalen werden verteld.
Nu ben ik blij met een ‘plas’ bosanemonen in een iel bosje dat door de stormen van de laatste jaren nog meer klappen kreeg. Maar blij zijn met de kleine dingen; dat is het lot van elke natuurbeschermer op dit moment, vrees ik.
Bosanemonen zijn trouwens een beetje gekke planten. Wie een bloem als een statisch wezen ziet, gaat straks zijn mening stevig moeten herzien. Deze witte juweeltjes hebben namelijk de schitterende eigenschap om gedurende de dag de zon te volgen. Als bosplant moet je zorgen dat je bij de pinken blijft. Vroeg uit de bodem komen is levensbelangrijk. Het bladerdek dat snel zal dichtslibben met vers groen zal je anders in een donkere schaduw onderdompelen. Als je er dan bent, is maximaal profiteren de boodschap. Dat doen bosanemonen door hun bloemige gezichtjes steeds naar de zon te richten. Net als zonnepaneeltjes zoeken ze steeds het zonlicht op.
Zelf durf ik, tijdens mijn wandeling door het bos, al eens over mijn schouder kijken of ze mij, niet stiekem aankijken. Maar dat zit tussen mijn oren,… misschien.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio