donderdag 13 februari 2020 - Boeken & Strips
camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

  (c) Vandersteen / Standaard Uitgeverij 2020

Nieuwe Suske en Wiske

“Van Eyck? Een blaaskaak”

GENT

Wat hebben Rubens, Van Gogh, Rembrandt en sinds 11 februari ook Jan Van Eyck gemeen? Naast topkunst hebben ze alle vier ook een Sus en Wis op hun palmares. Al vindt Suske Van Eyck “een blaaskaak”.

Suske zegt dat terecht. Tenminste toch over het personage Jan Van Eyck zoals we die leren kennen in ‘De Verloren Van Eyck’, alweer nummer 351 in de overbekende reeks. Van Eyck krijgt hierin een andere rol dan het genie achter het Lam Gods of de Arnolfini’s. Deze Van Eyck stelt zichzelf voor als “Van Eyck. Jan Van Eyck”, kan aardig knokken, etaleert een buitengewoon groot ego terwijl zijn raspaard luistert naar de naam Aston Martijn. “We wilden niet weer eens een schilder, de goedheid en het genie zelve, achter zijn schildersezel brengen, maar een ander facet laten zien dat ook nog historisch correct is”, glimlacht Peter Van Gucht, sinds 16 jaar de scenarist van Suske en Wiske. “Van Eyck werd door zijn baas, door hertog Filips de Goede van Bourgondië immers ook ingezet als spion. Voor een strip uiteraard interessant.”

Lenzen en spiegels

“Goed idee”, vond ook tekenaar Luc Morjaeu, die samen met filmmaker Vincent Bal de jongste jaren betrokken wordt bij de ontwikkeling van de verhaallijnen. “Van Eyck tekende bijvoorbeeld voor de hertog van Bourgondië ook landschappen en steden voor militaire doelen. Vandaar dat grapje dat we erin smokkelden: een bord waarop staat Verboden te tekenen.”

Ook apart: deze Sus en Wis start meteen in de 15de eeuw. Geen poespas met de teletijdmachine. Waarom? Morjaeu: “Vandersteen heeft dat in het verleden ook wel eens gedaan. Zeker in de Blauwe Reeks. We hebben maar 46 pagina’s om iets te vertellen en hier hadden we veel te vertellen. Suske, Wiske en de vaste kliek zijn hier een soort acteurs. Ze kennen elkaar niet, maar werken wel alle vijf aan het hof van Filips de Goede in Gent. De titel zet de lezer misschien op het verkeerde been. Het gaat niet over De Rechtvaardige Rechters, wel over een portret dat Van Eyck in 1428 moest maken van Isabella van Portugal. Filips de Goede wilde weten hoe zijn aanstaande vrouw eruitzag. Rond dat gegeven hebben we een heel verhaal gemaakt. Dat Van Eyck twee portretten maakte en een over land terugstuurde, het ander over zee, is historisch juist.”

Wellicht wel omstreden, Van Eyck gebruikt hier een camera obscura om de aanstaande bruid van Filips te portretteren. Morjaeu: “Dan moet je maar eens Geheime kennis van David Hockney lezen. Wij beperken ons door Van Eyck Kijk eens naar het vogeltje te laten zeggen tegen Isabella, maar tot aan de impressionisten werkten veel studio’s met optische hulpmiddelen. In de tijd van Van Eyck zouden dat geen lenzen geweest zijn, maar spiegels. Hockney heeft in die zin ook experimenten gedaan. Wat niet wegneemt dat Van Eyck nog altijd enorm goed kon schilderen.”

Ego

Waarom krijgt Van Eyck zo’n groot ego aangemeten, Lambik waardig? Peter Van Gucht: “Omdat het leuk is een schilder van vroeger niet voor te stellen als een halve heilige, maar als iemand met kleine kantjes. Van Eyck was een van de allereersten die zijn werk signeerde. Iemand die zei: ‘Dit is van mij’. Dat wijst op zelfbewustzijn. Wij hebben die karaktertrek wat uitvergroot.”

Suske en Wiske nr. 351, De Verloren Van Eyck, Scenario: Peter Van Gucht, Tekeningen: Luc Morjaeu, Standaard Uitg., 48 blz., 6,99 euro.

  (c) Vandersteen / Standaard Uitgeverij 2020

  (c) Vandersteen / Standaard Uitgeverij

Nieuwe Video's