“Mijn grote idolen werden ineens mijn collega’s”

Sander di Monaco (18) is jongste voetbalcommentator van het land

Print
Sander di Monaco (18) is jongste voetbalcommentator van het land

Foto: Bert Roymans

Maasmechelen - Sander di Monaco is met zijn achttien lentes de jongste voetbalcommentator van het land. Sinds vorig jaar werkt hij voor Radio GRK Genk. Het is de job waar hij jarenlang op gewacht heeft. Nooit had hij gedacht dat hij zo ver zou komen. Zeker niet dat zijn grote voorbeeld, voetbalkenner en commentator Filip Joos, hem tijdens een voetbalwedstrijd om wifi zou komen vragen. ‘Ik heb onlangs ook Mohamed Salah ontmoet. Als ik daar aan terugdenk, krijg ik weer kippenvel.’

Het is niet enkel zijn liefde voor voetbal die ervoor zorgde dat hij deze job kreeg. Zolang hij zich kan herinneren is hij verzot op de media. Een krant is normaal gezien niet het favoriete leesmateriaal van een tienjarige, maar voor Sander was het dagelijkse kost. "Van kleins af dook ik iedere ochtend in de krant. Ik was geobsedeerd door journalistiek en alles wat ermee te maken heeft. Toen ik zestien was, dacht ik ‘Sander, doe hier iets mee. Kies een doel en ga er 100 procent voor.’ En wat interesseerde mij het meest? Juist, voetbal."  

Gewapend met een Powerpointpresentatie

Het verhaal dat de ronde gaat is dat Sander bij Radio GRK binnenstormde en vroeg of er een job was voor hem, maar in werkelijkheid ging het er iets onschuldiger aan toe. "Ik ging met een vriend naar Goal Mine, het museum van voetbalploeg Racing Genk. Jon Hoste, voetbalcommentator van Radio GRK, stond achter de balie. Puur uit interesse besloot ik om op hem af te stappen. Ik vertelde dat ik erg geïnteresseerd was in hoe de media werken en vroeg of hij me er meer over kon vertellen." Sander kreeg een antwoord dat hij niet verwachtte: 'Ik ben zelf commentator bij Radio GRK. Waarom kom je niet eens langs,' vroeg hij me. Daar schrok ik wel van."

Niet veel later vertrok Sander naar Radio GRK om een kijkje te nemen achter de schermen. Vol zelfvertrouwen liep hij de studio binnen. "Ik was goed voorbereid, met een Powerpointpresentatie van twintig dia’s. Hierin stond alles wat ik wil bereiken en wat voetbal voor me betekent. Dat heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik daar mocht beginnen."

Genk - Charleroi

Niet lang daarna, Sander was amper zestien, was het tijd om zijn eerste voetbalmatch te becommentariëren. "Ik begon meteen in de Jupiler Pro League, de hoogste voetbalklasse van het land, met een wedstrijd van Genk tegen Charleroi. Het verliep vlotjes, al was ik wel wat nerveus, maar dat is ook niet zo gek. Naderhand heb ik zelfs nog enkele spelers mogen interviewen. De dag erna zei Radio GRK dat ik bij hen als voetbalcommentator mocht beginnen. Wat er toen door me heen ging, was ongelofelijk. Een jaar later becommentarieerde ik de Europa League, en dit jaar ben ik erbij voor de Champions League, de drie grote competities. Ik heb onlangs ook Mohamed Salah mogen ontmoeten. Als ik daar nu aan terugdenk, krijg ik weer kippenvel."

Grote voorbeelden worden collega’s

Sander heeft altijd opgekeken naar oude rotten Filip Joos, Peter Vandenbempt en Frank Raes. Plots werden zijn idolen zijn collega’s, een droom die uitkwam.  "Ik werd opeens omringd door grote vedetten waar ik jarenlang naar heb opgekeken. Het was een droom die uitkwam."

Kansen en treinen

Sander vergelijkt kansen krijgen met wachten op de trein. "De trein stond op mij  te wachten. Ik ben er op gesprongen en ben onderweg naar de mooiste toekomst die ik me kon wensen. Als de trein komt, moet je opstappen, want hij komt maar een paar keer in je leven. Ik heb het geluk dat hij bij mij al zo vroeg kwam. Het is ook wel door mijn eigen doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen. Je moet durven naar iemand toestappen en je moet durven je doelen na te streven."

Af en toe slaat hij ook een babbeltje met zijn nieuwe collega’s.  "Die mannen zijn natuurlijk druk bezig met hun werk, maar we hebben af en toe wel een kort gesprek. Ooit had Filip Joos voor de match geen wifi in het stadion. Ik heb met hem mijn wifi gedeeld. Ik ben zelf veel bezig, en ik concentreer me goed. Ik probeer me niet te laten afleiden door dit soort dingen."

Zijn collega’s zijn het eens met Sander. "Je merkt dat hij hier jarenlang van gedroomd heeft," zegt freelance fotografe Alice Crapa. "Wanneer ik samen met hem het stadion binnenloop, lijkt het alsof hij thuiskomt. Hij zit daar echt op zijn plaats."

Toekomstplannen

Het is niet evident voor iemand zonder radio- ervaring om te presenteren, maar gelukkig ging het Sander goed af. "Radio maken is een uitdaging," zegt hij. "Op TV zie je alles gebeuren, maar als radioverslaggever moet je zo gedetailleerd mogelijk werken, om voor de luisteraar een beeld te schetsen van een wedstrijd waar hij niet naar kijkt.  Ik werk ook voor Voetbalkrant en schrijf artikels en ik onderhoud de Instagrampagina van de krant een beetje. Dat is weer iets helemaal anders. Maar ik doe het allemaal even graag."

Sander zit momenteel nog in het zesde middelbaar, maar maakt zich maar al te graag klaar voor zijn veelbelovende toekomst. Ondanks alle prestaties blijft hij toch met beide voetjes op de grond, want naar eigen zeggen is hij er nog lang niet.  "Mensen zeggen me vaak dat ik het al gemaakt heb, maar dat vind ik niet. Ik moet nog heel veel leren. Eerst wil ik nog mijn studies afmaken. In 2021 wil ik aan de Hogeschool PXL journalistiek studeren, want er is veel dat ik nog niet kan en wat ik nog kan bijleren. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar dit kleine stukje uit mijn verleden kan ik natuurlijk al meepakken", lacht hij.  

Tekst: Demi Crapa - © StampMedia 2020
Foto: Boumediene Belbachir


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio