Eerst frustratie, dan blijdschap bij zilveren Julie De Wilde, die lof krijgt van bondscoach

Print
Eerst frustratie, dan blijdschap bij zilveren Julie De Wilde, die lof krijgt van bondscoach

Foto: Photo News

Julie De Wilde heeft vrijdag zilver veroverd in de WK-wegrit bij de meisjes junioren. Na 86 km tussen Doncaster en Harrogate in Engeland kwam ze in een sprint net tekort tegen de Amerikaanse Megan Jastrab. Zelf reageerde ze eerst gefrustreerd, maar daarna overheerste tevredenheid: “Zilver is echt wauw.”

LEES OOK. Zilver voor Julie De Wilde op WK voor meisjes-junioren in Yorkshire, Amerikaanse Megan Jastrab wint na incidentrijke koers

De Wilde pakte haar medaille na een verbazend sterke sprint, waarbij ze uit een verloren positie terugkwam. “Zilver was het hoogst mogelijke. Er werd heel lang gewacht om de sprint te beginnen. Hadden we vroeger beginnen sprinten, was ik misschien derde geweest. Ik was op het einde echt een beetje moe. Ik zat in de achterste positie van de groep. Ik heb mij dan nog een keer opgepept om alles te geven en strandde ik op zilver. Ik heb voordien al met die Amerikaanse gereden. Toen zij aanviel, zat ik iets te ver achteraan om nog te kunnen reageren.”

De 17-jarige reageerde in eerste instantie een beetje gefrustreerd. “Ik kwam dicht bij de zege, maar kan het intussen al een beetje plaatsen. Zilver is echt wauw, goud was nog wauw’er geweest.”

“Blijkbaar zat iedereen een beetje dood”

“Toen ik aan de sprint begon, zat ik eigenlijk iets te ver. Ik heb nog moeten drummen om in het wiel van Backstedt te geraken. Ik dacht bij mezelf: ik ga er nog het meest haalbare proberen uithalen. Ik begon dan te sprinten en kwam vrij snel bij de eerste drie plaatsen. Blijkbaar zat iedereen een beetje dood. Ik had niet verwacht dat ik nog zo dicht zou eindigen. Dit is super.”

“Het was ook een zeer nerveuze en lastige dag. Ik heb geprobeerd om constant vooraan te zitten, maar dat was echt niet gemakkelijk. Eenmaal je vooraan kwam, werd je terug naar achter geduwd en moest ik weer een inhaalrace doen om langs de zijkanten naar voor te geraken.”

“Na de chrono was ik een beetje teleurgesteld. De dertiende plaats was niet slecht, maar ik had geen goed gevoel. Ik had wat last van keelpijn, slijmen en geen goed gevoel in de maag. Dat bleef duren tot dinsdagavond, maar dat verdween gelukkig sinds woensdag.”

“Het was echt zeer gevaarlijk”

Voor de andere juniores was het minder fun. Dina Scavone kwam halfweg koers zwaar ten val, maar werd finaal nog 82ste. Jade Lenaers was betrokken bij een val aan een rotonde op twaalf kilometer van de streep. Over de vele valpartijen kon De Wilde het volgende kwijt: “Het was echt zeer gevaarlijk. Er werd heel veel geduwd en gevallen. Het was zeer nerveus. Ik ben blij dat ik recht ben gebleven.”

Bondsoach: “We hebben nog niet het laatste van haar gezien”

De Wilde viel al eerder in de prijzen: ze is ook Belgisch kampioene veldrijden en verbeterde dit jaar al het elf jaar oude nationaal record van Jolien D’hoore in de individuele achtervolging. “Ze moet nog zeventien worden”, benadrukt bondscoach Ludwig Willems. “Ze verjaart pas in december dus eigenlijk is ze nog maar nieuwelinge. Door haar gebrek aan ervaring laat ze zich nog wel eens wegdrummen. Als het tien meter verder is, heeft ze kans om te winnen. Ze reed dit jaar al knappe uitslagen in België , maar nu bewijst ze er ook te staan op mondiaal vlak. Julie is onbevangen en een losbol. We hebben nog niet het laatste van haar gezien.”

Eerst frustratie, dan blijdschap bij zilveren Julie De Wilde, die lof krijgt van bondscoach
Foto: Photo News