COLUMN Keep cool

Print
Tessenderlo - Luce Rutten schrijft een column over het dagelijkse leven in Tessenderlo.

Tessenderlo is goed op weg om zich op de wereldkaart te profileren. Niet als chemiereus en ook niet als groene long. Onze topper is een hoogstaand cultureel unicum dat zich letterlijk al zes jaar lang dag in dag uit in de kijker werkt.
Zes jaar geleden, ter gelegenheid van haar 20-jarig bestaan, schonk serviceclub Kiwanis Tessenderlo Alchemia de gemeente een eigen Loois Museum voor Actuele Kunst (LOMAK): een kijkbox in kubusvorm, hoog aan de gevel van het gemeentehuis bevestigd. Een cultureel project van formaat: met zijn 35x35x35cm is het LOMAK het kleinste museum ter wereld. De tentoongestelde kunst - één werk groot - kan slechts vanop afstand bewonderd worden door een telescoop. Drie keer per jaar wordt een nieuwe expositie geïnstalleerd. Zo’n wissel is telkens een belevenis. Er komt een hoogtewerker bij te pas en een vernissage met BV als lokvogel. Kippenkweker Koen Van Mechelen trad aan als eerste exposant. En niemand minder dan kunstpaus Jan Hoet huldigde het museum in. ‘Zeer origineel,’ glunderde hij op 10 mei 2013. Om meteen de initiatiefnemers erop voor te bereiden dat het publiek zo zijn eigen kijk zou hebben op de actuele kunst en zijn mening niet onder stoelen of banken zou steken. En inderdaad, elk werk dat de revue passeerde werd druk becommentarieerd door de van-verre-kijkers. Bij Peter De Meyers Mariabeeldflesje met drinkrietje (2014) meende ik zelfs het woord heiligschennis te horen vallen. De Kabouter Wesley van Jonas Geirnaert (2013) was zijn critici te slim af. Hij verscheen strijdbaar ten tonele, gewapend met ‘Wacht maar, bende voyeurs.’

Wie dacht dat de opening van zo’n expositie een saaie bedoening moet zijn, slaat de bal flink mis. Meer dan eens werden de toehoorders op sappige verhalen getrakteerd. Zo verklapte een vooraanstaand politicus – ik noem geen namen, maar hij was minister van cultuur – dat hij ooit samen met de kunstenaar – die van de oranje kolossen op de Oostendse dijk – tijdens een buitenlands scoutskamp werd opgepakt op verdenking van drugssmokkel. In het kader van een spel liepen de heren rond met een onschuldige witte substantie in plastic zakjes … Voor de organisatoren van het LOMAK is elke expowissel een spannend moment. Kunstenaars durven voor verrassingen zorgen. En meer dan eens moet de hoogtewerker opnieuw worden opgetrommeld omdat een werk niet correct werd opgesteld.
Vorige week mocht de bedenker van onze kijkbox, jong designtalent Jeff Rutten, aantreden als eerste exposant van eigen bodem. Jeff is bekend als ontwerper van zitmeubilair en aankleder van events zoals Pukkelpop. Hij pakt uit met 3D-geprinte schaalmodellen van enkele ludieke ontwerpen. En wie figureert daartussen, compleet met sjerp en bril? Gelukkig is onze burgervader steviger gebeend dan de miniatuurtuintafel aan zijn zij. Die dreigde flauw te vallen onder de uitzonderlijk warme 21-septemberzon. Enkele uren voor de vernissage diende zij in allerijl te worden vervangen. Een hoogtewerker opsnorren op zaterdagavond? Spannend!

In ‘out-of-the-box-denken’ is ons kunsttempeltje kampioen: het kleinste museum ter wereld, met kunst die niet in het zonnetje gezet mag worden, uitsluitend te bezoeken vanop afstand … ‘Cool!’ zegt mijn Amerikaanse kleindochter. En dat woord klinkt de installatie van Jeff Rutten ongetwijfeld als muziek in de oren.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio