AA Gent naar laatste voorronde Europa League

Print
AA Gent naar laatste voorronde Europa League

Foto: BELGA

De grote Europese avonden moeten nog neerdalen in de Ghelamco Arena. Uiteraard, een partijtje tegen AEK Larnaca roept niet dezelfde sfeer op als iconische matchen tegen Tottenham of Zenit Sint-Petersburg, maar dat neemt niet weg dat het gisteren voetballend best wat efficiënter kon bij AA Gent. AEK Larnaca werd uiteindelijk wel verslagen. Dankzij Ghelamco-God Depoitre, maar wel zonder veel glans. 3-0 werd het uiteindelijk. Nog twee matchen tot de groepsfase.

Een doemscenario dook op. 25 minuten was AA Gent – AEK Larnaca onderweg en de thuisploeg had geen voet aan de grond gekregen. Tsjonge, wat ging het opbouwend slecht bij AA Gent. Door slim druk zetten dwong Larnaca het Gentse centrale duo Plastun-Ngadeu in een spelmakersrol, op de flanken vonden Asare en Lustig zelden een aanspeelpunt en op het middenveld werd Owusu vaker in een gevaarlijke dan in een gemakkelijke positie aangespeeld. Meermaals verloren de Buffalo’s de bal bij de opbouw, zo de kans biedend aan de Cyprioten om gevaarlijk uit te breken. Wereldkansen leverde dat niet op, maar de schrik zat er wel in. Op Cyprus was eerder al gebleken dat je Larnaca niet zomaar van het kastje naar de muur kon spelen. Ploegen veranderen niet op één week tijd.

AA Gent naar laatste voorronde Europa League
Gentse vreugde na de match. Foto: Photo News

Wat ploegen ironisch genoeg wel kunnen, is veranderen op enkele seconden tijd. Dan zie je een elftal plots één keer een geslaagde aanval op touw zetten, waarna plots alles lukt. Gent maakte het mee na die eerste moeilijke 25 minuten. Elke aanval die werd opgezet, werd een kans. Plastun posteerde zich goed op een hoekschop – in België is Gent de ploeg die al het vaakste scoorde uit een corner –, Dejaegere deed een poging en Yaremchuk kreeg tig mogelijkheden. De Gentse ruit rendeerde, creëerde ruimte voor de opkomende backs – de belaagde Asare speelde aanvallend een sterke wedstrijd – en sneed geregeld door het centrum van de Cyprioten. Ook een reden daarvoor: het duo Yaremchuk-Depoitre dat voor het eerst samen in de basis startte. Veel slimme loopacties. Dat helpt als je voor doel gezet wilt worden.

Kaminski houdt zich staande

Gent herpakte zich, leek rijp om de basis te leggen voor kwalificatie, maar scoorde niet. Geen goal, geen beloning, geen buffertje voor het geval Larnaca nog eens een sterk moment zou kennen nadat het eerste halfuur hun tank al danig leeg had gemaakt. Een moment dat overigens redelijk snel volgde, haast meteen na rust. De Cyprioten wisten de Buffalo’s weer stevig vast te zetten, goed om de schrik er opnieuw in te brengen. Gent vergat die gewaagde pass te geven die hen voor rust uiteindelijk uit de verdrukking speelde, ging steeds minder het duel aan, werd een pak slordiger en bibberde. Bibberde, bibberde, bibberde. De enige Gentenaar die zich staande hield? Thomas Kaminski. De doelman – met een voetbalverleden op Cyprus – hield Giannou van een haast gemaakte treffer. Enkele tellen nadien was hij kansloos op een poging van Trickovski, maar zag hij de paal redding brengen. Weet: toen was de match nog maar 55 minuten ver. En het bibberen was dan al ondraaglijk geworden.

Ghelamco-God Depoitre

AA Gent naar laatste voorronde Europa League
Jonathan David scoorde in blessuretijd nog twee keer. Foto: Photo News

Want voor Gent moest het. De groepsfase van de Europa League halen, is een absolute must. Voor het financiële plaatje, maar ook voor de prestige van de club. Geen Europees groepsvoetbal, tot daaraan toe. Maar uitgeschakeld worden door Larnaca? Tja, dat zou je mogen toevoegen aan het kransje nachtmerries à la SC Altach. Wat Gent nodig had, was een ommekeer. Iets of iemand die met een flits de zaak volledig kon draaien, die zekerheid kon brengen. Iemand die misschien al het statuut van God in de Ghelamco bereikt had. Iemand zoals Laurent Depoitre. De spits – tot dan leuk in de loopacties, minder in de combinaties – kreeg de bal via Lustig in de voeten na een hoekschop van Odjidja en buffelde hem heerlijk in het dak van het doel. Weer een goal na een corner, weer enthousiasme in het stadion, maar vooral weer een doelpunt van Lolo. Op Moeskroen had hij er al eentje tegen de touwen geprikt, maar scoren in je thuisstadion: dan wordt je rekening pas echt weer geopend. Eén Cypriotisch doelpunt had Gent nog in verlengingen doen storten, maar bij Larnaca was de veer gebroken. Een derde sterk moment zat er niet meer in, het was eerder Gent dat nog verzuimde om zichzelf een stressvrij einde te bezorgen. Dat kwam er pas in minuut 93. Dankzij David. Twee keer zelfs. Maar goed: stressvol winnen is ook winnen. Nu wacht HNK Rijeka, Kroatië. Nog twee keer bibberen en dan weten we of Gent een plaats in de poulefase beet heeft.