COLUMN Zee met mosselen

Print
COLUMN  Zee met mosselen

Foto: Shanna Wouters

Paal

Beringen - Shanna Wouters schrijft een column over het dagelijkse leven in Beringen.

We hebben allemaal een lijstje, vol met dingen die je graag zou willen doen in je leven. Niet meteen op papier want alles lijkt een "ver van je bed"-verhaal. Tot de dag dat alles niet meer zo vanzelfsprekend is. Dan pen je snel een aantal dingen neer en blijkt de haalbaarheid beperkt. Ik heb ook zo een "bucketlist". Bestaande uit kleine onnozele dingen, die plots een moeilijkheid geworden zijn, zoals "naar zee rijden om er te gaan pootje baden" of " naar een concert van Rammstein gaan kijken", "het decor van Tomorrowland eens zien" of "à volonté mosselen gaan eten in Philippine". Vorig jaar slaagde ik erin om 1 dingetje van mijn lijst te schrappen. Dankzij de geweldige mensen van Pier 7 in Vlissingen. Net zoals toen is het mooi zomerweer de laatste week. De zee lonkt, het mosselseizoen is begonnen. Dus tijd om mijn lijstje boven te halen. "Mosselen eten in Philippine!" Maar niet zonder een bezoekje aan de zee! Met mijn voetjes in het zand, de wielen van mijn onderstel op de terrasplanken, een uitgebreide plancha met tapas voor mijn neus. De weerkaatsing van de zon op de zee, onder een palmboom die een aangenaam en natuurlijk streepje schaduw biedt. Uren kan ik daar zitten, bij de broers Damen in de Vlissingse strandbar. Je waant je zo op een exotische locatie, was het niet voor de Hollandse vrolijke vriendelijke toon waarmee de serveersters ons bedienen. Afzakken naar Philippine doet ons slingeren door de polders, langs weilanden en prachtige lanen. Om pardoes aan te komen in een dorp waar alleen nog Belgische nummerplaten op de parking staan. Maar opnieuw doorprikt de Hollandse charme van de ober de illusie. Ja, restaurant De Mosselbank ligt wel degelijk in Nederland. Ook al is het cliënteel in deze Philippinse zaak grotendeels Vlaams. Met een terras vol Antwerpse en Oost-Vlaamse accenten valt onze Limburgse tongval een beetje uit de toon. "Of we voor de mosselen komen?" Nou en of!!! Hier kijk ik al lang naar uit, na al die verhalen wil ik die dagverse mosselen proeven! Samen met moeder verorber ik ruim 3,5 kg. Al lijkt de "patron" een beetje ongerust. "Het is à volonté, dat weet u? Heeft u echt voldoende? Zal ik nog een beetje bijmaken?" Neen Mijnheer, ik ben echt voldaan, ik heb nog nooit zo van mosselen genoten. De man beseft waarschijnlijk niet wat die kom mosselen voor mij betekende. Na nog een koffietje zit ik weer in de wagen. Uitgeput maar helemaal voldaan trek ik tevreden een streepje over 1 van de wensen op mijn bucketlist. Ok, eerlijk, het is een stippellijn, ik geef toe, ik wil deze hele dag graag nog een keertje over doen! Zee met mosselen!


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio