COLUMN: Zo plagen ze ons

Print
COLUMN: Zo plagen ze ons

Foto: Salim Seghers

Wijchmaal

Peer - Salim Seghers schrijft een column over het dagelijkse leven in Peer.

Er kwam heuglijk nieuws uit Limburg. Moeder wolf Naya heeft welpjes op de wereld geworpen. De eerste dagen komen die puppy’s hun nest niet uit, dus moet papa August op zoek naar voedsel. Niet moeilijk! Tussen Peer en Oudsbergen zijn er bossen, natuurgebieden, weilanden en vooral schaapjes in overvloed.  De natuurmensen zijn in hun sas. Wie had dat ooit durven dromen? Je kwam de wolf alleen tegen in de sprookjesboeken van Grimm: ‘Roodkapje en de wolf’. De boeren daarentegen denken er anders over en weten wat hun te doen staat. Dag en nacht waken over hun schaapjes met een waakhond of een jachtgeweer in de hand en de omheining ernstig aanpassen om die onuitgenodigde gasten van wolven en everzwijnen tegen te houden. Zelfs de burgervaders uit die twee gemeenten maken zich zorgen. 

Eventjes je geheugen opfrissen: die wolf kwam moederziel alleen uit Duitsland met een chip in haar oor. Ondertussen is er ook een papa wolf bijgekomen. Die twee hebben elkaar toevallig ontmoet in Limburg en die liefde heeft natuurlijk gevolgen. Het lijkt wel op een date. In Lourdes gebeuren minder wonderen. Wist je dat een wolvenkoppel eeuwig trouw is? Daar kunnen we iets van leren.

De meeste optredens van Vlaamse artiesten zijn in West- en Oost-Vlaanderen. Waarom? Ik zou het niet weten, maar het is zo. Kom je aan op de parking van de zaal, vragen ze al lachend: “Je hebt die wolf toch niet meegebracht? Of zo’n everzwijn?” Eerst plaagde men ons met die oude huisjes uit Bokrijk. “Hebben jullie al elektriciteit, water uit de kraan? Verwarmen jullie zich met hout of kolen?” Die oude steenkoolmijnen zijn al jaren gesloten, maar hun torens blijven herinneren aan het ‘zwarte goud ‘van vroeger. Het Limburgs volkslied is vorig jaar opnieuw opgenomen door zanger Maarten Cox. Mooi gedaan, helaas is de tekst gebleven zoals vroeger: “Waar in het bronsgroen eikenhout, het nachtegaaltje zingt.” Prachtige woorden, maar in deze tijd van gsm, Facebook en blind date mag het iets meer zijn!

Bij mijn optreden in Roeselare kondigde de voorzitter van Samana mij fier aan: “Onze gastzanger staat 50 jaar in het vak. Jullie gaan zeker en vast genieten van zijn mooie liedjes. Misschien moet ik een beetje trager praten, dan kan onze Limburgse vedette uit Peer alles goed verstaan.” Jazeker, dat krijg je in Vlaanderen te horen. Plagen noemen ze dat! Wij praten trager en zingen een beetje bij het spreken. Dat Racing Genk kampioen is bij het voetbal, Maaseik kampioen bij het volleybal en Nina Derwael wereldkampioen bij het turnen, daar zwijgen ze over. Het nieuwste militaire vliegtuig F 35 stond vorig jaar al in Kleine Brogel op de landingsbaan. We hebben weinig of geen files. We hebben een fietsbaan in Peer, waar de fietser absolute voorrang heeft op de auto’s. Nog meer: wij hebben onze eigen krant, met een aangename bijlage ‘de Buurtkrant’. Maar het belangrijkste wat onze provincie zo uniek maakt: Limburgers hebben een hart van goud, zijn gastvrij en verstaan de taal van vriendschap en blijheid. Kortom:  ‘Limburg allein, doa goat niks boven.’


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio