De gênantste momenten van premier May

Brexit means Brexit. Met die forse slogan was Theresa May haar premierschap begonnen. Iets minder dan drie jaar later moet ze er de brui aan geven. Vrijdag zal ze aftreden als voorzitter van de Britse conservatieven, kort daarna zal ze ook haar ontslag indienen als premier van het Verenigd Koninkrijk. Een terugblik op enkele markante momenten die haar soms houterige persoonlijkheid heeft opgeleverd.

adm

1. “Brexit means Brexit.”

Vol zelfvertrouwen. Zo startte de toen relatief onbekende conservatieve politica aan een schijnbaar onmogelijke taak: haar land doorheen de Brexit loodsen. Ze beloofde geen verkiezingen voor 2020 en ze beloofde dat het mislukte referendum op een of andere manier de conservatieve partij weer bij elkaar zou brengen. Oh boy.

2. “Het stoutste dat ik ooit gedaan heb?”

Een ontboezeming over wat je als tiener of jongvolwassene ooit mispeuterde, kan sympathie wekken. Als het lang genoeg geleden gebeurde en niet al te erg was, kan het zelfs charmant zijn. Wie zonder (jeugd-)zonde is werpe de eerste steen, toch?

Zelfs voormalig Amerikaans president Barack Obama gaf toe dat hij als twintiger ooit cannabis rookte. Wel voegde hij er fijntjes aan toe dat hij niet inhaleerde. Een journaliste van ITV hoopte op een gelijkaardig antwoord tijdens een interview met premier May. Ze sprak zelden over haar persoonlijke leven. Maar wat blijkt? Haar jeugd was niet bepaald rock & roll.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

3. May krijgt haar C4

Tijdens een partijcongres in 2017 kreeg de toespraak van May regelrechte slapstick-allures. Zo werd ze onderbroken door de Britse komiek Simon Brodkin, die haar een P45-document (het Britse equivalent van een C4) overhandigde. Daarna raakte ze bevangen door een hoestbui. Pas na enkele onhandige slokken water en een keelpastille kon ze verder.

Tot overmaat van ramp viel een stuk van het decor naar beneden. De ‘F’ in de slogan van haar partij, achter haar spreekgestoelte, viel naar beneden. “Building a country that works (f̶) or all the people.

4. Trump en May, hand in hand

Toen premier May in 2017 naar het Witte Huis ging, werden de aanwezige fotografen en pers getrakteerd op een vreemd tafereel. Donald Trump en Theresa May liepen hand in hand door de galerijen van het Witte Huis. “Een galante geste”, zei een woordvoerder van Downing Street. Nog volgens de woordvoerder liepen ze een helling naar beneden en wou Trump vermijden dat May haar evenwicht zou verliezen. Awkward was het wel.

5. Dancing Queen

De premier is geen monarch en al helemaal geen Dancing Queen. Ze komt uiterst ongemakkelijk aangewaggeld op het podium op de tonen van de Zweedse band Abba. Ritme en swing behoren duidelijk niet tot haar talenten.

6. De grootste nederlaag ooit in het Britse parlement

Records zijn niet altijd Guinness-waardig. Theresa May behaalde er een waar ze moeilijk trots op kan zijn. Ze leed in het Britse parlement de zwaarste nederlaag die een Brits premier ooit moest ondergaan. De inzet? Haar Brexit-deal en het begin van het einde.

7. Afscheid in tranen

“Ik heb het echt geprobeerd”, zei een geëmotioneerde May eind mei. Na meerdere pogingen was ze niet geslaagd haar Brexit-akkoord door het parlement te krijgen. Het ging niet ver genoeg, vond de meerderheid van de parlementsleden, en herhaaldelijk werd gevraagd om het ontslag van de strijdvaardige May.

“Onze politiek ligt onder vuur, maar er is zo veel dat goed is aan dit land. We hebben zo veel om fier op te zijn. Ik ga deze functie binnenkort verlaten, het was de grootste eer van mijn leven om premier te zijn. Ik ben dankbaar dat ik het land waar ik van hou heb mogen dienen”, zei May met tranen in haar ogen.

Lees meer over de Brexit