COLUMN: Opgravingen

Print
Sint-Truiden - Francis Masure schrijft een column over het dagelijkse leven in Sint-Truiden.

“Het is genoeg geweest”, zegt schepen Jelle Engelbosch (en dan heeft hij het niet over zijn uittredingsvergoeding maar over de archeologische vondsten). Er zijn voldoende lijken uit de kast gevallen, en opgegraven ook. Het wordt stilaan tijd dat de opgravingen afgerond worden. En direct ontstaat er dan een polemiek rond de reden waarom de archeologische werken moeten beëindigd worden. Politiek bedrijven is blijkbaar niet gemakkelijk in Sint-Truiden.
Zevenhonderd jaar lang is de Groenmarkt een begraafplaats geweest, dat daar dan enkele skeletten zouden gevonden worden, dat wist het kleinste botje in mijn lijf ook. Naar schatting zouden er ongeveer 4.000 stuks begraven liggen. Alhoewel als je dat uitrekent, kom je aan zes overledenen per jaar. Ik weet het niet hoor, oftewel had Sint-Truiden in die tijd echt niet veel inwoners, oftewel wist men toen al dat Truienaars een ‘iel straf en stèrrek ràs apoat’ was. Nee, natuurlijk is die begraafplaats enkele keren ontruimd geweest om plaats te maken voor ‘nieuwelingen’. De concessies zullen toen ook al niet van de goedkoopste geweest zijn. Temeer dat dit gedeelte van het kerkhof bezit was van de abt, de geestelijken lagen er begraven en leken moesten serieus betalen om daar voor eeuwig te mogen rusten. Wist je dat we toen nog met zijn allen in dezelfde richting begraven werden: oostelijk georiënteerd, immers “de doden zullen verrijzen bij het laatste oordeel met hun gezicht naar de opkomende zon en het paradijs in het oosten.” Jawadde….
Het grootste deel van de huidige Groenmarkt was vroeger het ‘Vrijthof’ de binnentuin van de abdij. Tussen die tuin, eigendom van de abt, en de kerk, eigendom van de Heren van Loon, zou een soort grens gelegen hebben. Daar stond dan ook die fameuze klerkenkapel die ze nu ontdekt hebben. Tot 1795 werden daar de burgemeesters gekozen… en gezegend (de tijden zijn dus echt wel veranderd). Archeologen leggen nu dus de skeletten bloot voor onderzoek naar ziektes (epidemieën), eet- en leefgewoontes. Voor mij zien ze er allemaal even mager, uit maar die artiesten zien dus wel het verschil tussen een dikke pater en een mager ‘pieke’. Er worden ook stalen DNA genomen door de tanden te trekken (zonder verdoving), zo kan men op zoek naar familiebanden. Misschien vinden ze nonkel Jos en tante Maria wel terug. Skeletten worden gewassen, verpakt opgeslagen en gearchiveerd voor eventueel later onderzoek. Losse beenderen worden herbegraven in de knekelkuil op ‘Schurreve’. Waardevolle vondsten zullen worden opgeslagen in het toekomstig depot op de GAZO-site. De mensen die er begraven liggen, zullen wel nooit vermoed hebben dat ze ooit in een plastieken doos met een streepjescode erop zouden eindigen.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio