Kasteelmoord: Waarom koos Elisabeth Gyselbrecht eerst voor haar man, maar later voor haar vader?

Print
Kasteelmoord: Waarom koos Elisabeth Gyselbrecht eerst voor haar man, maar later voor haar vader?

Foto: Belga

Op het proces van de Kasteelmoord in het hof van beroep in Gent is men toe aan de vierde dag. Nadat de advocaten van de vier beklaagden en het openbaar ministerie hebben gepleit, komen vandaag de burgerlijke partijen aan het woord. Elisabeth Gyselbrecht, weduwe van Stijn Saelens en dochter van André Gyselbrecht, kwam vandaag uitleggen waarom ze eerst voor haar man koos, maar later voor haar vader. Ook de vier kinderen van slachtoffer Saelens stellen het goed, zegt hun voogd. Het liefst zouden ze willen dat hun grootvader André Gyselbrecht vandaag al vrij komt.

Stijn Saelens werd op 31 januari 2012 doodgeschoten in zijn kasteel in het West-Vlaamse Wingene. Zijn schoonvader André Gyselbrecht kwam onmiddellijk in het vizier als de opdrachtgever voor de moord. Pierre Serry (68), vriend van Gyselbrecht, werd gevraagd als tussenpersoon. Evert de Clercq speelde een rol bij het ronselen van de intussen overleden huurmoordenaar Antonius van Bommel. Roy Larmit zou de chauffeur zijn geweest op de dag van de moord. André Gyselbrecht, Pierre Serry, Evert de Clercq en Franciscus Larmit werden respectievelijk tot 27, 21, 27 en 15 jaar cel veroordeeld. Het parket ging in beroep om zwaardere straffen te vorderen.

Weduwe en dochter

Opmerkelijk, voor het eerst is ook Elisabeth Gyselbrecht, dochter van opdrachtgever dokter André Gyselbrecht en weduwe van slachtoffer Stijn Saelens, naar de zittingszaal gekomen. Aanvankelijk, vlak na de verdwijning van haar man, was dochter Elisabeth razend op haar vader. In een telefoongesprek is te horen dat ze vermoedde dat haar vader achter de verdwijning zat. “Papa, waar is Stijn? Ge moet hem vrijlaten, ge weet dat ik niet kan leven zonder Stijn!” Nadien koos ze toch de kant van haar vader. Ze is hem tot op vandaag blijven steunen.

Advocaten Luc Arnou en Els Gauquie vertegenwoordigden Elisabeth Gyselbrecht, die zich burgerlijke partij had gesteld tegen haar eigen vader, maar hem ook nog steunt. Luc Arnou begon dan ook met de vaststelling dat Elisabeth een atypische burgerlijke partij, is. “Want ik moet twee zaken verzoenen. Elisabeth die haar echtgenoot kwijt is en haar vader, omdat hij haar man heeft laten vermoorden.”

De advocaten probeerden dan ook de omslag in haar houding te kaderen. “In 2011 werd ze geslingerd tussen de twee belangrijkste mannen in haar leven. Twee mannen die haar hebben ontgoocheld.” Na de moord, koos Elisabeth aanvankelijk de kant van haar man. “Maar later kwam ze te weten dat in de cruciale weken van september 2011 Stijn minstens overspel gepleegd had in Australië. Toen ze dat ontdekte, sloeg dat in als een bom. Had zij dit toen geweten, dan had ze niet voor Stijn gekozen in die cruciale weken.”

Naderhand kwam ze ook nog te weten dat Stijn als kind vier weken in de kinderpsychiatrie had gezeten voor een seksuele problematiek. Daardoor kwam het incestverhaal van haar man in een ander daglicht.

“De beslissing van haar vader was fout, maar ze heeft nu ingezien dat het uit wanhoop was. Ze heeft nu het gevoel dat zij haar vader toen in de steek heeft gelaten. Daarom kan zij het hem vergeven en dat wil ze hem uitdrukkelijk zeggen. Stijn zal nooit verdwijnen uit haar leven. Zijn foto staat nog steeds waar hij stond. Er zijn tranen voor Stijn en tranen voor haar vader. Ze hoopt dat het hof wikt en weegt, dat het hof slaat en zalft”, besloot Gauquie.

Kinderen

Rik Demeyer, de voogd van de vier kinderen van Stijn Saelens en Elisabeth Gyselbrecht, zegt dat de kinderen hun grootvader missen. “De oudste heeft het moeilijk gehad na de bekentenissen van zijn grootvader. Maar zijn loyaliteit heeft er niet onder geleden. Hij bezoekt hem in de gevangenis, schrijft hem ook brieven en kaartjes.” Ook de andere kinderen lieten hun grootvader niet vallen. “Hun enige wens is dat hun grootvader zo snel mogelijk naar huis komt, liefst vanavond nog. Zij zijn van oordeel dat het nu lang genoeg geduurd heeft.”

Volgens Demeyer groeien de kinderen nu op in een warm nest. “En dat is de verdienste van Elisabeth, ook door hen een herinnering te geven aan hun vader.” Een kanttekening maakte hij nog. De kinderen zien hun andere grootouders, de ouders van Stijn Saelens, niet meer. “Die kinderen hadden vier grootouders. Twee daarvan worden nu doodgezwegen, een derde zit in de gevangenis en alleen met de vrouw van André hebben ze nog contact. En dat heeft een blijvende impact op hen.”

Na de burgerlijke partijen volgen de replieken. Mogelijk wordt de zaak al vanavond in beraad genomen.