Mama

Na de 'ploetermoeder': hier komt de 'loedermoeder'. “Ik roep soms tegen mijn kind”

Print
Na de 'ploetermoeder': hier komt de 'loedermoeder'. “Ik roep soms tegen mijn kind”

Foto: Shutterstock

De term ‘ploetermoeder’ kennen we al: mama’s die zich elke dag opnieuw uitsloven om alles zo perfect mogelijk gedaan te krijgen voor hun kroost en intussen ook gewoon aan hun carrière werken. Aan de andere kant heb je de loedermoeders, een woord dat een vrouw introduceert op de site voor en door moeders: Mama Baas.

Op de site komen verhalen en tips aan bod van mama’s. Een van hen is de 34-jarige Hanne, moeder van twee dochters en een zoontje. Zij onderscheidt in een artikel drie types moeders: 'ploetermoeders', die zichzelf uitsloven om alles op werk en privévlak gesmeerd te laten lopen. Dan heb je volgens haar ook de ’mevrouwenmama’. Zij slagen er om mysterieuze redenen in om te sporten, uit eten te gaan met vriendinnen, er steeds stralend uit te zijn én uiterst beleefde kinderen te hebben.

Dan heb je de derde categorie waartoe Hanne naar eigen zeggen behoort. “Ik ben een 'loedermoeder'”, schrijft ze. Dat is een verzamelnaam voor mama’s die absoluut niet perfect opgemaakt aan de schoolpoort raken en weleens tegen hun kinderen roepen. Zijn deze niet-perfecte puntjes herkenbaar? Dan ben je volgens Hanne welkom in de loedermoeder-league.

- “Ik roep soms tegen mijn kinderen”. De moeder plant het niet, maar soms gebeurt het wel. Soms een keer per dag, soms vijf keer. En soms dagen aan een stuk niet.

- Haar zoontje is drie jaar. “Zijn haren zijn, denk ik, nog nooit gekamd geweest.”

- Over de weinig inspirerende inhoud van hun brooddozen: “Ze krijgen boterhammen met hespenworst mee (om wat vlees binnen te hebben), of met confituur (wegens het fruit). Of zelfs choco (want: scoren). Als dessert is het vaak een Babybel”.

- De moeder geeft toe dat ze al twee keer naar het antigifcentrum moest bellen… voor hetzelfde kind.

- Ze knipt geen kindernagels wegens een incident op 11 juni 2011. “Toen knipte ik in de vinger van mijn tien dagen oude dochter.” Het taakje laat ze over aan haar man.

De mama heeft naar eigen zeggen altijd gezworen “om niet zo’n mama te worden” en heeft soms last van een knagend schuldgevoel. “Maar er is ook relativeringsvermogen, humor en wijn.” Lees het volledige artikel op www.mamabaas.be

Niet te missen