© LD

Onze maatschappij is zo complex en hectisch geworden dat een terugkeer naar het familiale zorgmodel onmogelijk is geworden

Kerstmis, voor veel mensen is dat hét moment om de familiebanden aan te halen. Samen met de meest dierbaren vergeten we even de hectiek van elke dag: de ochtendrush om de kinderen op tijd op school en in hun hobbyclubs te krijgen, de druk op het werk, de stress om ons huis, sociale contacten en status te onderhouden, en het feit dat we bitter weinig tijd hebben/maken om onze naasten de zorg en aandacht te geven die ze nodig hebben. Nochtans waren die zorg en aandacht eeuwenlang vanzelfsprekend. Vaders gingen werken, moeders bleven thuis om voor de kinderen te zorgen. Als dat niet lukte, sprongen de grootouders of buren wel bij. En op het moment dat die zorgzame ouders op de sukkel raakten, zorgden hun kinderen ervoor dat zij niets te kort kwamen.

Yves Lambrix

Anno 2017 lijkt dat familiale zorgmodel grotendeels verleden tijd. Daar zijn verschillende redenen voor. Vooreerst gaan jonge koppels vaak met twee werken omdat ze er met één gezinsinkomen niet komen. Ook hun buren en ouders hebben het ontzettend druk en kunnen zich niet meer op elk moment vrijmaken om hulp te bieden. Gezinnen zijn ook veel kleiner geworden: met veel broers en zussen is het nu eenmaal makkelijker om een beurtrol af te spreken om de zorg voor hulpbehoevende ouders te organiseren. Als enig kind is dat onmogelijk. dat verklaart meteen waarom onze kinderdagverblijven en rusthuizen al jaren meer vraag dan aanbod hebben.