DE KERN

Veel verkoopspraat heb je voor een hospitalisatiepolis niet nodig: iedereen heeft een heilige schrik om straks ziek te worden

We zijn nog ver van Nederlandse toestanden waar je elke maand een fors bedrag uit eigen zak betaalt als je wat meer wil dan basiszorg. Amerikaanse horrorverhalen zijn al helemaal ver van ons (ziekte)bed. Maar ook hier betalen we intussen - meestal - twee keer voor onze ziekteverzekering: rechtstreeks via ons loon én onrechtstreeks via wat er nog rest van dat loon.

Liliana Casagrande

Aangezien een mens liever niet voor financiële verrassingen staat, zijn die hospitalisatiepolissen zeer populair. Veel verkoopspraat heb je er ook niet voor nodig. Iedereen heeft een heilige schrik om straks ziek te worden.

Nu zit DKV, een van de duurste hospitalisatieverzekeringen van het land, in de problemen. Ook al kost een polis in sommige gevallen tot bijna zes keer zoveel als die van een ziekenfonds. Ze komen niet rond. Dat zegt de Nationale Bank. De uitleg is heel logisch: bij een polis van het ziekenfonds neem je er een kamergenoot bij, bij die van een dure verzekering krijg je een eigen kamer. Dat heeft niet eens iets met de architectuur of de kamerindeling van een ziekenhuis te maken, wel alles met financiering. Voor die eenpersoonskamer mogen ziekenhuizen allerlei supplementen aanrekenen. En dat doen ze dan ook zoveel en zo royaal mogelijk. Daarvan gaat een deel naar de dokters en een deel naar het ziekenhuis. Alleen weet niemand precies wie wat krijgt, behalve de betrokken dokters en het ziekenhuis zelf. Een ziekenhuis heeft deze goed verzekerde patiënten nodig om de boel te doen draaien. Dus uiteindelijk financiert degene met een dure ziekteverzekering zowel de zorg van zijn zuinige buur als het zeiljacht van de dokter. De vraag is of ziekenhuisfacturen zo nodig via verzekeringsmaatschappijen moeten lopen. Want die hebben dan weer een hoop dure administratie nodig plus nog controle tegen gesjoemel. En vooral: aandeelhouders die winst willen. Volgens de socialisten blijft er zo maar liefst 30 procent ergens ‘plakken’.

Wat houdt de overheid eigenlijk tegen om verzekeringen zelf te regelen? In Vlaanderen hebben we toch ook al een zorgverzekering?

Als het toch op rekening van de verzekering is, kan het de patiënten ook doorgaans niet veel schelen wat iets kost. En zeker de ziekenhuizen of de dokters niet. Wat de factuur dan nog eens opdrijft. Uiteindelijk betalen we toch alles zelf: belastingen, verzekeringpremies én sociale bijdragen. Maar met wat minder omwegen, zou dat zeker goedkoper kunnen. Of zouden we betere zorg krijgen.