Slimme konijntjes springen op de rug van schapen om aan zondvloed te ontsnappen

Print
Slimme konijntjes springen op de rug van schapen om aan zondvloed te ontsnappen

Foto: AP

Het water stond al tot ver boven hun pootjes. Daarom besloten deze slimme konijntjes om hogere gronden op te zoeken, toen het waterniveau in Wellington, Nieuw-Zeeland maar bleef stegen. Alleen was er geen droge bodem meer te vinden, waardoor de dieren op de ruggen van enkele schapen kropen, lekker warm tussen de wol.

De 64-jarige landbouwer Ferg Horne uit Dunedin wist niet wat hij zag toen hij door de regen aan het ploeteren was om de veertig schapen van zijn buurman te redden van de overstroming zaterdag. Op de schapen zag hij vanuit de verte enkele zwarte vlekken, maar dat begreep hij niet, want hij had nog nooit eerder (deels) zwarte dieren bij zijn buurman gezien. Toen hij dichterbij ging dacht hij dat het misschien puin of afval was dat door de zware stortvloed op de schapen was gevallen.

Lekker warm, helse rit naar de vrijheid

Maar uiteindelijk zag hij dat het verzopen konijntjes waren die zich krampachtig aan de ruggen van de schapen vastklampten. “Eerst geloofde ik het niet”, vertelt hij aan persagentschap AP. “Niemand eigenlijk. Zelfs mijn kleinkinderen niet. Dus ik ben dan toch maar een foto gaan trekken, want het was geweldig om te zien.” Hij maakte zelfs per ongeluk een video met “die ingewikkelde smartphone”. En dat leverde unieke beelden op.

De konijnen zagen er kletsnat uit, maar ook relatief rustig, daar tussen het wol van de schapen. Zij hadden zich dan weer naar de hoogste plek van de velden gehaast, met hun poten ongeveer acht centimeter in het water. In Nieuw-Zeeland zijn er zoveel konijntjes dat landbouwers hen meestal als een pest zien. “Normaal schiet ik ze dood, maar deze hadden zoveel initiatief en overlevingsdrang getoond dat ik niet anders kon dan hen te laten leven”, vertelt Horne.

De rit van hun leven

Hij bracht de konijnen, samen met de schapen, in veiligheid door een hek te openen naar een plaats vijftig meter verderop. Terwijl de schapen naar de nieuwe plek huppelden hadden de konijnen de rit van hun leven, terwijl ze verwoedde pogingen deden om op hun transport te blijven zitten. “Uiteindelijk vielen ze eraf, maar toen waren ze al hoog genoeg en konden ze zich in de heg verschansen”, aldus Horne.

Toen hij later terugkeerde waren alle schapen nog steeds veilig. En de konijntjes? Die waren al opnieuw de wijde wereld in getrokken.