© Francis Masure

column 20/07/2017

De Bòddelkèèr

Francis Masure

Het straattheatergezelschap De Bòddelkèèr bestaat reeds 9 jaar, en is uitgegroeid tot een waar fenomeen in Sint-Truiden en omstreken. Graag citeer ik hier een nieuwe Truiense zegswijze: “ne zoumer zonder de Bòddelkèèr is ginne zoumer”De leden van het gezelschap worden overal onthaald als ware volkshelden. Reeds 2 uur voor “ ‘t spel” begint komt er een volksverhuizing op gang. Waar men volledige hordes mensen tegenkomt zeulend met stoelen in alle vormen en formaten, dan weet men dat De Bòddelkèèr op komst is. Het concept is even simpel als origineel. Er worden volkse taferelen gebracht door rasechte inboorlingen. En heel belangrijk volledig in het Truiense dialect .De toneeltjes zijn steeds gestoeld op het verschil tussen vroeger en nu, vooral het buitensporig gebruik van de nieuwe media wordt op de korrel genomen. Ook meester verteller Christophe Elen grijpt graag terug naar het verleden om op zijn sappige en ongeëvenaarde manier anekdotes te brengen. Het instemmend geknik van zijn wat ouder, aan de lippen hangend, publiek verraadt dat die de situaties herkennen van vroeger.De liedjes zijn eveneens een belangrijk item in het concept. Op bekende deuntjes komt dan een Sint- Truidense tekst die toch af en toe een beetje kritisch en zelfs stout uit de hoek kan komen. De hand van Rudi Festraerts is duidelijk herkenbaar in de teksten, als geen ander kan hij rijmen en dichten zonder het spreekwoordelijke gat op te lichten. Wat me dit jaar opviel was een liedje over de aula, refererend naar de moderne manier van het begrafenisgebeuren. Niet evident om daar over te zingen. Maar toevallig of niet is één van de sponsors een begrafenisondernemer die, toevallig of niet, heel recent zijn nieuwe zaak heeft geopend……met aula.In het programmaboekje verzorgt voorzitter Danny Gennez het voorwoord. Hij probeert daar het geheel een intellectuele inslag te geven met zinsneden als “De cohesie van onze samenleving”, hij vindt ook dat het spreken van het dialect heel wat ‘cognitieve’ voordelen biedt. Of nog : de toneeltjes worden door de toeschouwer ervaren als een ‘satirische reflectie’ op de eigen levensklucht. Voorwaar toch zware uitspraken die mijn inziens niet helemaal stroken met het lichtvoetig karakter van het gezelschap .Op naar het 10de jubileum seizoen. Ik ben er zeker van dat dit amusant gezelschap de Truienaren nog lang zullen doen lachen en nog een mooie toekomst te wachten staat. En met Yves Caspar, de helft van theater De Roxy, aan boord komt er misschien wel een indoorversie in De Roxy, een zogezegde wintereditie van de Bòddelkéér. En daarna … “The sky is the limit” : daar de helft van de Rijschoolstraat in de toekomst toch afgebroken wordt kan die omgetoverd worden tot Bòddelkéérstraat. Met een Bòddelkéérland waar nu nog de Manége staat, met Christophe in de rol van plaatselijke Gert Verhulst, en Ivo of André, die hadden al de looks van een bobtail met hun berenmutsen op, als Samson.

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio