DE KERN

Elke werkende Vlaming betaalt elk jaar 2.590 euro aan onze zuiderburen

Print
Elke werkende Vlaming betaalt elk jaar 2.590 euro aan onze zuiderburen

Indra Dewitte Foto: Concentra

Elke werkende Vlaming betaalt elk jaar 2.590 euro aan onze zuiderburen. De beruchte geldtransfers van noord naar zuid blijven ontegensprekelijk een feit. Maar het bedrag is aan het verminderen en ook de volgende twintig jaar blijft die daling een trend. Dat blijkt uit de cijfers van een nieuwe studie van de KU Leuven in opdracht van minister-president Geert Bourgeois.

Moeten we dan feestvieren? Dat hangt ervan af hoe u de dingen bekijkt. Op zich zit er eigenlijk niet zoveel nieuws in die studie. Jazeker, het is voor het eerst dat er minder geld van noord naar zuid vloeit. En het is een primeur dat er wordt samengewerkt met de Nationale Bank en het Planbureau en dat er een prognose op langere termijn wordt gemaakt. Maar uiteindelijk zijn het niet meer dan cijfers, die weinig waarde hebben zonder analyse.

En daar wringt het schoentje. Dergelijk onderzoek zou in principe de basis moeten zijn van een resultaatsoefening. In realiteit zal het voer zijn voor krantenkoppen, wat tv-debatten en veel politiek geroep en getier over het solidariteitsprincipe tussen Vlaanderen en Wallonië.

Spijtig. Want dat solidariteitsprincipe is in wezen iets heel moois. Het gaat ervan uit dat we met z’n allen onze schouders willen zetten onder elkaars welvaart. Als het goed gaat met de een, gaat het goed met de ander. Vandaag profiteert Wallonië daarvan, maar wanneer we de berekening over een veel langere periode zouden maken, laat ons zeggen zo’n 150 jaar, dan ziet het plaatje er heel anders uit. Want Vlaanderen is in het verleden meermaals overeind kunnen krabbelen dankzij Waalse transfers, toen de maakindustrie ginder nog springlevend was. Wanneer je het scherp stelt, zou je dus kunnen zeggen dat de welvaart en bloei van Vlaanderen mee te danken is aan Waals geld uit het verleden.

Maar goed, dergelijke redeneringen zijn alleen maar olie op het vuur en brengen ons geen stap verder. We moeten de boel anders bekijken. Eerst en vooral moeten we analyseren of die transfers iets opleveren. Niet in de zin van een villa voor een Mayeurachtige graaier, maar zorgt dat extra geld ervoor dat er meer geïnvesteerd wordt in Wallonië, om zo de economische achterstand te dichten? Of komt het de scholing en de tewerkstelling ten goede? Met andere woorden: zorgen die geldtransfers ervoor dat het stilaan beter gaat met onze zuiderburen? Als het antwoord op die vragen ja is, dan moeten we niet twijfelen. Dan is onze solidariteit op z’n plaats en dan zal het uiteindelijk ook een return on investment opleveren voor Vlaanderen. Waar het nu op aankomt, is erop toe te zien dat het geld gebruikt wordt waarvoor het bedoeld is: de heropleving van een regio. Anders is het geen solidariteit, maar profitariaat. En dat kan niet de bedoeling zijn.