Eigenlijk is er maar één onberekenbare factor in het spel in Hamburg: Donald Trump

Print
Eigenlijk is er maar één onberekenbare factor in het spel in Hamburg: Donald Trump

Foto: LD

Het wordt een van de moeilijkste G20-toppen in jaren, vandaag in Hamburg. De Duitse bondskanselier Angela Merkel staat - drie maanden voor ze de verkiezingen ingaat - voor de heikele opdracht om ervoor te zorgen dat de traditionele slotverklaring na de top geen betekenisloos vodje papier wordt, want aan de vooravond van de top zijn de staatshoofden en regeringsleiders het over geen enkel van de thema’s die op tafel liggen eens.

Nochtans is voor wie wat scherper toekijkt de verdeeldheid minder groot dan ze op het eerste gezicht lijkt. Eigenlijk is er maar één onberekenbare factor in het spel in Hamburg: de Amerikaanse president Donald Trump.

Trump heeft op elk van de agendapunten een afwijkende visie. Alle G20-deelnemers belijden hun geloof in vrijhandel en handelsakkoorden, Trump is voor protectionisme en invoerbeperkingen.

Alle G20-deelnemers delen dezelfde bezorgdheid over het klimaat en de opwarming van de aarde, behalve Donald Trump, die voor de Verenigde Staten het klimaatakkoord van Parijs heeft opgezegd.

Over Noord-Korea, dat zichzelf met enkele welgemikte raketlanceringen op de agenda van de G20 heeft gedrongen, zijn de meningen minder verdeeld. Maar toen de Amerikaanse ambassadrice in de Verenigde Naties ermee dreigde dat de VS desnoods hun militaire macht ook willen gebruiken, reageerden Rusland en China gezamenlijk dat het conflict met diplomatie en niet met wapens moet worden opgelost.

En dan is er nog de eerste ontmoeting tussen de absolute neofiet uit Amerika en de geslepen oudgediende uit Rusland. Tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen stak Trump zijn bewondering voor Vladimir Poetin niet onder stoelen of banken en kondigde hij aan naar ontspanning tussen de VS en Rusland te zullen streven.

Maar toen kwam het onderzoek naar de beïnvloeding van de Amerikaanse verkiezingen vanuit Rusland en naar eventuele banden tussen medewerkers van Trump en ‘de Russen’. Sindsdien is Trump veel kritischer voor het Rusland van Poetin en zijn de relaties op een dieptepunt beland.

Veel valt er dan ook niet te verwachten van de G20 van Hamburg. Al begint er wel iets op te vallen. Geconfronteerd met de onberekenbare man in het Witte Huis zoeken leiders overal ter wereld naar nieuwe bondgenoten, en is er met name een duidelijke toenadering tussen de Europese Unie, Japan en China. Een op zijn minst interessante ontwikkeling.