Vakbonden vrezen veldslag te verliezen tegen meer patronaatsgezinde partijen in regering

Print
Vakbonden vrezen veldslag te verliezen tegen meer patronaatsgezinde partijen in regering

Foto: LD

Het sociaal overleg heeft een zware klap gekregen. De tegenstellingen tussen de toponderhandelaars van de werkgeversorganisaties en de vakbonden is zo groot dat de geplande vergadering binnen de Groep van Tien maandag is afgelast. Dat er geen nieuwe datum is geprikt, toont het wederzijdse wantrouwen en ongeloof om zoveel onredelijkheid tussen beide partijen aan. Dat is opmerkelijk, want in januari slaagden de sociale partners er na acht jaar wel nog in om een nieuw Interprofessioneel Akkoord IPA 2017-2018 te sluiten. Het vertrouwen regeerde opnieuw in compromissenland België en iedereen geloofde dat meer en beter mogelijk was.

Dat positivisme brokkelde de voorbije weken langzaam af en kreeg gisteren een flink pak rammel. Hoe is dat in godsnaam mogelijk? Wel, in het IPA namen werkgevers en vakbonden het engagement om voorstellen te formuleren om de arbeidsmarkt soepeler te maken en om de werkomstandigheden voor de werknemers te verbeteren. Volgens de vakbonden interpreteren de werkgevers dit engagement als dé kans om hun eigen wensen erdoor te drukken. We hebben het dan over de herinvoering van een kortere opzegperiode voor bouwvakkers en houtbewerkers (ondanks een vernietigend arrest van het Grondwettelijk Hof) en de inkorting van de opzegtermijn tijdens de eerste zes maanden na aanwerving. Voor de vakbonden is het pure provocatie, voor de werkgevers herleidt het de geloofwaardigheid van de vakbonden tot nul.

Hoewel beide partijen wellicht terechte argumenten pro en contra hebben, viel gisteren vooral het verschil in communicatie op: de werkgevers openden snoeihard de aanval, de vakbonden hielden zich veel meer op de vlakte. Ook daarvoor is er een verklaring. Als een akkoord binnen de Groep van Tien uitblijft, verhuist het dossier naar de regeringstafel. Met meer patronaatsgezinde partijen als de N-VA en de liberalen in de regering vrezen de vakbonden dat ze daar deze veldslag zullen verliezen. Ze stellen dan ook dat net dit de reden is waarom de werkgevers het overleg boycotten.

Minister van Werk Kris Peeters heeft gelijk als hij stelt dat beide partijen opnieuw aan tafel moeten zitten en hun verantwoordelijkheid moeten opnemen. In tijden waarin de economie aanzwengelt en de vacatures blijven toenemen, moet ook een akkoord over deze complexe dossiers mogelijk zijn. Redelijkheid verdient hier en nu een plaats, van beide kanten. Laten we hopen dat de zomer raad brengt. Tenslotte zijn het niet de regeringen in dit land, maar de bedrijven en de vakbonden die door hun samenwerking in eerste instantie verantwoordelijk zijn voor de welvaart en de verdeling daarvan over iedereen.