REACTIES. Gilbert waarschuwde Kittel en ploegmaats: “Aan die rotondes vallen ze àl-tijd”

Print
REACTIES. Gilbert waarschuwde Kittel en ploegmaats: “Aan die rotondes vallen ze àl-tijd”

Marcel Kittel sprintte op imposante manier naar de overwinning in de straten van Luik. De Duitser zat nochtans geïsoleerd in de laatste rechte lijn, maar kon toch juichen aan de streep. “Eigenlijk viel ons plan in het water, dus ben ik echt opgelucht dat ik toch nog kon winnen”, zuchtte de Duitser na de finish.

“Ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen”, stamelde de sympathieke Duitser na zijn eerste sprintzege in deze Tour. “Ik ben superblij dat ik hier win, want ik wilde echt winnen vandaag na alle steun die ik vanmorgen kreeg in mijn Duitsland. Het was ongelooflijk hoeveel toeschouwers er langs de kant van de weg stonden. Veel meer dan verwacht, dan ik ook had verwacht. Het is een ervaring die ik nooit zal vergeten. Soms had ik echt tranen in de ogen onderweg. Ongelooflijk. Deze aankomst was dan ook echt een hoofddoel, ja”, gaf Kittel toe.

“Maar ik moet eerlijk zijn: ons plan viel eigenlijk in het water aan de meet. Op 500 meter van de finish zat ik alleen en moest ik het ook alleen klaarmaken. Ik kwam heel laat op de voorpostenen moest mijn eigen weg zoeken, maar kon gelukkig van wiel tot wiel springen richting de overwinning.”

Op de vraag hoe het komt dat de sprints - ook vorig jaar al in de Tour - zo vaak ongecontroleerd verlopen antwoordde de Duitser als volgt: “Het is iets wat we nog zullen zien in deze Tour”, meent hij. “De reden ligt waarschijnlijk in het feit dat we met zo veel sprinters in de Tour zijn. Iedereen werkt hard aan dat treintje en knokt voor zijn positie. Iedereen weet dat het niet zal werken en dan gaan we allemaal over in survival-modus om toch die positie te houden.”

Kittel heeft nu ook de groene trui, met 63 punten, Arnaud Démare staat tweede met 38 punten. “Ik ga er voor vechten”, ging Kittel verder. “Daarom deed ik vandaag ook mee in de tussensprint, maar ik besef tegelijkertijd dat het niet gemakkelijk wordt. De statistieken zijn wat ze zijn. Peter Sagan won al vijf jaar op rij het groen, terwijl er telkens wel een sprinter was (Cavendish, Greipel en Kittel zelf, red.) die vier ritten won. De puntenverdeling is wat ze is en favoritiseert niet meteen een pure sprinter. Of het moet veranderen? Tja, dat is niet aan mij om te bepalen. De trui is van ASO. Zonder ziekte of uitvallen denk ik dat Peter Sagan in Parijs die trui opnieuw zal dragen.”

Kan geel nog voor Kittel? “Ik sta nu op zes seconden en ben daar niet mee bezig. Maandag volgt een aankomst in Longwy, niet meteen op mijn maat. We zullen vanavond overleggen met het team, maar er zijn andere renners in de ploeg die daar goed kunnen finishen. We mikken hier in de eerste plaats op het winnen van ritten. Dat is onze prioriteit.”

Philippe Gilbert: “Aan die rotondes vallen ze àl-tijd”

Philippe Gilbert gaf toe dat de finale bijzonder hectisch verliep. “Er was inderdaad geen communicatie mogelijk in de laatste 20 kilometer. Dan hebben we met Jack Bauer en Zdenek Stybar beslist om gewoon te rijden. We wisten dat de vluchters niet ver waren, dus hebben we alles op de sprint gezet. Marcel had zichzelf heel veel druk opgelegd, dus is het echt super dat hij hier kan winnen. Dit was echt een doel voor ons.”

Op 30 kilometer van de meet werd er stevig gevallen, en dat had Gilbert zo voorspeld. “Die rotondes zijn echt gevaarlijk. Elke koers die ze hier houden, of het nu de junioren zijn of elites: daar vallen ze àl-tijd. Het is er echt een chaos. Nu was het ook weer van dat. Ik had iedereen bij ons gewaarschuwd, gelukkig bleven we er recht.”

Oliver Naesen: “Moest even wachten op Bardet, maar ben zelf niet gevallen”

Even opschudding bij de Belgische fans, want het leek erop als Belgisch kampioen Oliver Naesen bij de zware val op dertig kilometer van de meet betrokken was. Gelukkig kon Naesen de supporters geruststellen. “Ik lag er zelf niet bij, maar mijn kopman Bardet wel, dan moet je even wachten”, zegt hij aan Sporza. “Ik had al op de kaart gezien dat het een speciaal rondpunt was, het was er gevaarlijk en er lag ook wat olie. Ja, daar zijn ze dan met een stuk of dertig renners gevallen.” Zijn kopman lag erbij, maar hij kon verder. Het gaat dan ook goed volgens Naesen met Bardet. “Alleen het buitenste velleke van zijn knie lag eraf”, zei hij op zijn eigen manier. “Meer wat het niet. We hebben samen met Team Sky het gat toegereden op het peloton.”

Meestal gaat het er nerveus aan toe bij een eerste rit in lijn, maar Naesen vond dat dat wel meeviel. “In het peloton ging wel met de stress, ik was mij meer zorgen aan het maken over het volk langs de kant”, zegt hij. “Die staan met hun rug naar ons voor hun selfies, he. Ik was daar meer mee bezig.”

Naesen rijdt voorlopig nog rond op een gewone fiets, maar zijn kampioenenfiets wordt volop klaargemaakt. Tegen de eerste rustdag zou dat pareltje ook in Frankrijk moeten zijn. “De lak is nu nog aan het drogen. Ja het is enorm leuk om als Belgische kampioen in het Tourpeloton te fietsen. Het net alsof de mensen maar één naam kennen. Dat is wel”, glundert hij.