Ilse pipeleers

Ilse Pipeleers (42) uit Diepenbeek schrijft een wekelijks dagboek over haar leven na borstkanker

"Ik ben mijn eigen therapeut geworden tijdens mijn strijd tegen borstkanker"

Print
"Ik ben mijn eigen therapeut geworden tijdens mijn strijd tegen borstkanker"

Foto: hbvl

Nooit gedacht dat ik de theorie uit mijn leerboeken op mezelf zou moeten toepassen. En dan heb ik het niet over mijn studie bedrijfsadministratie en managementtechnieken. Al komt die wel van pas in onze coffeecorner. En dan heb ik het ook niet over de opleiding marketing die David en ik daarna nog in Straatsburg gingen volgen. Daar heb ik een tijdlang mijn boterham mee verdiend, maar in die jobs kon ik mijn draai niet vinden.

Onder het mom ‘if you can dream it, you can do it’ ben ik op mijn dertigste nog aan de studie psychologie begonnen. Niet evident met twee kleutertjes in huis, maar met de hulp van oma en een goede spirit kan veel. Als je iets echt wil dan ga je er voor de volle honderd procent voor. En die positieve boodschap kreeg ik ook mee tijdens mijn master geestelijke gezondheid aan de Universiteit Maastricht. En zo ben ik mijn eigen therapeut geworden tijdens mijn strijd tegen borstkanker.

Geregeld steken demonen de kop op. Wat als de kanker terugkomt? Dat was een taaie. Die negatieve gedachte probeert je onderuit te halen, en die blijft geregeld terugkomen. Op zo’n moment ging ik in mijn hoofd in gesprek met mezelf: stop met zo te denken, de chemo roeit die kankercellen uit. Dan verplicht ik mezelf om iets leuk te gaan doen, om afleiding te zoeken. ‘Get up, dress up, stand up’. Dat lukt niet altijd, vaak wel. Het is altijd het proberen waard. Blijf je negatief denken dan wordt het sowieso een rotdag, of een rotweek, of een rotperiode. 

Mag ik als psycholoog toch eens een therapeutisch vingertje opsteken? Laat dat niet gebeuren. We zijn zelf kapitein van ons schip. Die cognitieve benadering van de psychologie stond in mijn studie aan de UM centraal. Wat je denkt heeft een invloed op je gevoelens, en je gevoelens beïnvloeden op hun beurt je gedrag. Dus je kunt het maar beter in de positieve zin sturen. Dat het makkelijk is hoor je mij niet zeggen. Ik heb de theorie uit mijn studieboeken op mezelf toegepast en ik kan besluiten dat die wel degelijk werkt in het gewone leven. Ziek of niet, triest of neerslachtig, probeer de positieve kant van de dingen te bekijken.