Ilse pipeleers

COLUMN. Het leven is soms echt K*T

Afgelopen week hebben we afscheid genomen van een vriend.

Dat het leven niet van een leien dakje loopt, is wel duidelijk. Je denkt regelrecht op je doel af te gaan, maar in realiteit kom je de ene hindernis na de andere tegen. Naast de dagelijkse beslommeringen, bijzondere wendingen en onverwachte gebeurtenissen was het krijgen van kanker voor mij en ons gezin toch wel de zwaarste dobber. “Life has a sick sense of humor.”

Natuurlijk is iedereen verschillend. Wat voor de ene persoon een obstakel is, is voor de andere een uitdaging. Ieder mens is uniek. Hoe we omgaan met al die moeilijke situaties verschilt dan ook heel erg van mens tot mens, van moment tot moment.

Als je voor jezelf de lat heel erg hoog legt, niet snel tevreden bent, dan ga je onbewust zelf de druk opvoeren. Hierin schuilt het gevaar dat je zo ontevreden kan worden, dat je enkel nog je persoonlijke falen ziet. En persoonlijk falen, daar is in onze prestatiegerichte maatschappij geen plaats voor. Geen wonder dat er zo veel mensen kampen met depressies en burn-out.

Begin deze week kregen we te horen dat jeugdvriend en voormalig zakenpartner van David uit het leven gestapt was. De emoties en gedachten die op dat moment door je lijf gieren, zijn onbeschrijflijk. Mijn eerste reactie, en waarschijnlijk de reactie van iedereen die tegen een ziekte vecht of gevochten heeft; ‘What the fuck!’ Het enige wat je wil is overleven.

Waarom stapt iemand zelf uit het leven? Dat is een vraag waar we geen antwoord op zullen krijgen. Het is een zware beslissing. Het moet iets zijn dat al lang sluimert. Iets wat je ongelukkig en onrustig maakt tot in het diepste van je zijn. Iets wat zodanig aan je vreet, dat je uiteindelijk geen uitweg meer ziet. Waar de meesten angst hebben voor de dood, is de dood voor anderen de enige uitweg. Enkel diegenen die oog in oog hebben gestaan met hun meest duistere emoties en gedachten, zullen het kunnen begrijpen.

Het was een mooie dienst, iedereen was er om je een laatste keer te groeten. Woorden van afscheid, woorden van troost. Wat het meest is bijgebleven, is de boodschap dat je niet te hard mag zijn voor jezelf. Dat je moet beseffen dat gisteren voorbij is en dat elke dag weer een nieuwe kans is.

Ter nagedachtenis van Jo G., we gaan je missen.

INFO

Wie vragen heeft rond zelfdoding, kan terecht op de zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of www.zelfmoord1813.be