Topman ‘Portugese Child Focus’ wijst op blunders in onderzoek naar verdwijning Maddie McCann

Print
Topman ‘Portugese Child Focus’ wijst op blunders in onderzoek naar verdwijning Maddie McCann

Foto: ASSOCIATED PRESS

Tien jaar na de ophefmakende verdwijning van Madeleine - Maddie - McCann is er opnieuw heel wat belangstelling voor de zaak. Onder meer Paulo Pereira Cristovao, die sinds 2007 aan het roer staat van de Portugese variant van Child Focus, heeft zijn theorie over de verdwijning geven. “Maddie werd door haar ontvoerders naar een warnet aan grotten in de buurt gebracht, maar die locatie werd nooit afgezocht. En dat was lang niet de enige blunder in het onderzoek”, klinkt het hard. Ondertussen beweert ook een onderzoeksjournalist dat hij “de waarheid” ontdekt heeft.

Op 3 mei is het exact tien jaar geleden dat de Britse kleuter Madeleine - Maddie - McCann verdween uit een Ocean Club-vakantieflat in het Portugese Praia da Luz. Hoewel er nog altijd geen spoor is van het toen driejarige meisje, duiken er de laatste tijd wel meer “nieuwe” theorieën op over de ophefmakende verdwijning. Nu heeft ook de Portugese topspeurder Paulo Pereira Cristovao zich in het debat gemengd.

Volgens Cristovao houdt nog altijd iemand details van de bewuste nacht verborgen voor de speurders. “Iemand dicht bij de familie heeft nog altijd niet alles gezegd over wat hij of zij weet over de verdwijning, daar ben ik echt van overtuigd. Waarom ze de waarheid nog niet gezegd hebben? Dat weet ik jammer genoeg niet”, zegt hij in een interview met de Britse krant Sunday Mirror.

Topman ‘Portugese Child Focus’ wijst op blunders in onderzoek naar verdwijning Maddie McCann
Kate en Gerry McCann, de ouders van de in 2007 verdwenen kleuter Maddie, hebben de zoektocht naar hun dochter nooit opgegeven. Foto: Photo News

“Als ik de ontvoerder was”

De theorie van Cristovao is dat Maddie gegrepen werd en door haar ontvoerders naar een warnet aan grotten op het strand van Burgau - ongeveer vijf kilometer van Praia da Luz - werd gebracht. Hij kwam naar eigen zeggen tot dat idee door “zichzelf in de schoenen van de ontvoerders te plaatsen” toen hij voor het eerst de Ocean Club-flat bezocht. “Ik dacht bij mezelf: waar zou ik een kind verbergen? Ik stond in de deur van het appartement en keek rond. Rechts zag ik het dorpje Portimao. Daar zijn echter veel mensen, veel gebouwen. Daar zou ik niet naartoe gaan als ontvoerder. Ik zou links gegaan zijn en een zijstraatje hebben gezocht. Daar zou ik mijn wagen hebben achtergelaten en te voet mijn vlucht hebben voortgezet richting Burgau. Dat is niet zo ver en daar zijn heel veel stenen en grotten. Een ideale plaats om iemand te verbergen. Maar zover ik weet, hebben de speurders daar nooit gezocht omdat ze dan duikers nodig zouden hebben.”

“In de voorbije tien jaar hebben we honderden theorieën gehoord over de verdwijning: van kidnappende zigeuners tot het werk van aliens. Als we iets niet begrijpen, hebben we de neiging om alles ingewikkelder voor te stellen dan het in werkelijkheid is. Volgens mij is de beste oplossing meestal - altijd - de eenvoudige oplossing. In de plaats van ouderwets speurwerk is er in de eerste uren en dagen na de verdwijning veel te veel aandacht geschonken aan die buitensporige verklaringen.”

“Menselijke fouten”

Cristovao wijt de gefaalde zoektocht dan ook aan “menselijke fouten”. “Ik denk dat in dit onderzoek veel fouten gemaakt zijn. Door veel mensen, door de politie en misschien zelfs door de regering. Op het einde van de rit zijn we één iemand vergeten, en dat is Maddie zelf.”

Tien jaar geleden beweerde de Portugees nog dat Maddies ouders Kate en Gerry “nalatig” waren geweest door hun dochter in het appartement achter te laten toen zij iets met vrienden gingen eten. “Maar ik denk niet dat ze iets met haar verdwijning te maken hebben.”

“De belangrijkste vraag bij de start van zo’n onderzoek als dit is: waar is ze? Op zo’n moment moet je je niet focussen op hoe de moeder eruit ziet, of de vader of waarom ze niet wenen. Iedereen reageert daar anders op. Dat was mogelijk de grootste blunder van allemaal.”

Big business

Middelen werden nochtans niet geschuwd. Het onderzoek naar de verdwijning van Maddie werd het duurste uit de Portugese geschiedenis. “Op het moment dat Maddie verdween, hadden we nog twaalf andere vermiste kinderen in het land. Het geld dat we aan Maddie gespendeerd hebben ligt een miljoen keer hoger dan alle andere onderzoeken samengeteld. Ik weet niet of dat komt door druk van de overheid of van de media, maar laat het een les zijn. Je hebt niet altijd grote aantallen en talloze agenten nodig. Soms is het beter van enkelen zich echt te laten focussen op de zaak.”

De omvang van de zoektocht zorgde er volgens Cristovao ook voor dat het water “waziger” werd tijdens de zoektocht. “Zowat de halve wereldbol was op zoek naar het meisje, omdat iedereen de persoon wilde zijn die de zaak zou uitklaren. Maddie was big business, voor heel veel mensen.”